Şahabettin
شهاب الدين
Şahabettin İsminin Anlamı ve Kökeni
Şahabettin, Arapça Shihab al-Din terkip adından gelir; shihab (alev, meşale; kayan yıldız) ve al-Din (din) sözcüklerinin birleşmesinden "dinin meşalesi, dinin parlayan-aleviyle yol gösteren" anlamlarına gelen bir erkek adıdır. Klasik İslami -eddin (al-Din) sonlu onursal lakap geleneğinin (Şemseddin, Necmeddin, Selahuddin, Celaleddin) köklü üyesidir. Adın tarihte tanınan figürü Şihabeddin-i Sühreverdi (öl. 587/1191) — Pers asıllı klasik İslami tasavvuf düşünürü, İşrakıyye (Aydınlanma) doktrininin kurucusu; Hikmatü'l-İşraq eseriyle klasik İslami felsefe geleneğinin önemli figürlerindendir.
Arapça shihab sözcüğü sh-h-b (alev, parıltı) kökünden türeyen ve "alev, meşale; kayan yıldız (göktaşı)" anlamına gelir. Kur'an'da shihab sözcüğü Saffat 37:10 fa-atbaahu shihabun thaqib (Onu delici bir kayan yıldız takip etti) ve Hicr 15:18 ittabaahu shihabun mubin (Onu apaçık bir alev takip eder) ayetlerinde geçer. Aynı kök ailesinden al-shuhub (alevler — çoğul), al-mushhib (alev saçan) sözcükleri türer. Klasik İslami -eddin sonlu onursal lakap geleneğinin temel kavramdır.
Popülerlik
Şahabettin, TÜİK kayıtlarında 1863'ten itibaren görülen 159 yıllık tarihi iz bırakmış klasik bir İslami erkek adıdır. 1863'te #105 sırayla zirvesine ulaşmıştır; 2023'te #455 sıradadır. Klasik -eddin sonlu onursal lakap geleneğinin dindar Anadolu ailelerinde köklü kullanıldığı bir addır.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
İslam: shihab (alev, kayan yıldız) Kur'an'da Saffat 37:10 ve Hicr 15:18 ayetlerinde göklerden inen alev-yıldız olarak zikredilir; klasik tefsir geleneğinde bu şihab'lar şeytanlara karşı koruma vesilesi olarak işlenir. Aynı zamanda Şehabeddin Sühreverdi'nin (öl. 587/1191) Hikmatü'l-İşraq eseri klasik İslami felsefede İşrak (aydınlanma) doktrininin kurucu metnidir.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaشهاب الدين (Shihāb al-Dīn)
- Türkçe (diğer yazımlar)Şihâbeddîn / Şahabettin