Şemseddin
شمس الدين
Şemseddin İsminin Anlamı ve Kökeni
Şemseddin, Arapça "şems" (güneş) ve "din" sözcüklerinin tamlamasından oluşan, "dinin güneşi, dini aydınlatan" anlamında bir erkek adıdır. Klasik İslam dünyasında doğrudan ad olmaktan çok, alim ve mutasavvıflara verilen bir onur unvanı (lakap) olarak doğmuştur. TÜİK kayıtlarında Şemseddin ismine ilk olarak 1854 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1854 yılında 109. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2022 yılı verilerinde 463. sırayla listelenmektedir.
"Şemsü'd-din" (dinin güneşi), klasik İslam dünyasında alim ve mutasavvıflara verilen bir onur lakabıydı; Necmeddin (dinin yıldızı), Bedreddin (dinin dolunayı), Nureddin (dinin nuru) ve Fahreddin (dinin övüncü) ile aynı adlandırma ailesindendir. "Şems" kökünden Şemsi, Şemsinur ve — güneşten koruduğu için — "şemsiye" (güneşlik) sözcükleri türer. Arapça "şems", İbranice "şemeş" ve Akadca "şamaş" ile akrabadır.
Popülerlik
Şemseddin, kayıtların başladığı 1854'te 109. sırada — verilerin en eski döneminde ulaşabildiği en yüksek konum — yer alıyordu; bu, geç Osmanlı'da "-eddin" ekli onur adlarının erkek çocuklarına sık verildiği dönemi yansıtır. Cumhuriyet'le birlikte kısa öz-Türkçe adlar öne çıkarken uzun Arapça tamlama adları geriledi ve Şemseddin de yüzyıl boyunca düşüş gösterdi. 2022'de 463. sıradadır; son yıllardaki sınırlı toparlanma, Osmanlı dönemi adlarına dönük genel ilginin izini taşır.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Kökteki "şems", Kur'an'da 91. sureye adını verir: Şems Suresi "Güneşe ve onun aydınlığına andolsun" (veş-şemsi ve duhaha) diye başlar ve nefsini arındıranın kurtuluşa ereceğini bildirir. "Dinin güneşi" tamlaması da bu aydınlık imgesini manevi alana taşır.
Tarihi Figürler
Şems-i Tebrizi
Tebriz-Konya, ~1185-1248Klasik İslam tasavvufunun dönüm noktası sayılan gezgin derviş. 1244'te Konya'da Mevlâna Celaleddin-i Rumi ile karşılaşması, Mevlana'yı medrese hocasından coşkun bir şaire dönüştürdü; Mevlâna büyük şiir divanını onun adına "Divan-ı Şems-i Tebrizi" diye andı. 1248'te Konya'da ortadan kayboldu.
Şemseddin Sami
Yanya-İstanbul, 1850-1904Geç Osmanlı'nın en üretken dil ve ansiklopedi yazarlarından. Arnavut asıllıydı; modern Türkçenin temel sözlüklerinden "Kâmus-ı Türki"yi (1900) ve altı ciltlik "Kâmusü'l-A'lam" ansiklopedisini hazırladı. İlk Türkçe romanlardan kabul edilen "Taaşşuk-ı Tal'at ve Fitnat" da (1872) ona aittir.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaشمس الدين (Şemseddîn)