Sakine

Sakine, Arapça sakīna (سكينة) — s-k-n (sükûn-içinde olmak, sakinleşmek; ev-tutmak) kökünün dişil-isim formu — "durgun, dingin kadın; sükûnet-içinde" olarak yerleşmiştir. Daha derinde, Kur'an'da al-Sakīna (السكينة) İbranice Shekhinah'ın (ilahi-huzur, Allah'ın aralarında bulunma vasfı) Arapça karşılığı olarak özel bir teknik anlam taşır — Allah'ın mü'minlerin kalplerine indirdiği ilahi-tranquilite. Bakara 248, Tevbe 26 ve 40, Fetih 4-26'da geçer. Türk-İslam dindar ailelerin sevdiği klasik kız adlarındandır. 176 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #385 sıradadır.

Arapça sakīna (سكينة), s-k-n ("sükûn-içinde olmak, sakinleşmek; ev-tutmak, oturmak") kökünün dişil-isim formudur. Aynı kökten al-sukūn (sükûn, durgunluk), al-maskan (mesken, ev), as-sākin (sakin, oturan), al-iskān (iskân, yerleştirme), al-Sakīna (Kur'anî teknik terim — ilahi-huzur) türetilmiştir. al-Sakīna sözcüğü İslam-İbranice akrabalık-temasının ilginç bir örneğidir: İbranice Shekhinah (שכינה — Tevrat'ta Tanrı'nın tapınakta veya İsrail halkının arasında bulunma vasfı) Yahudi kabbalistik teolojisinin merkez kavramlarından biridir. Aynı sh-k-n / s-k-n kökünden Arapça al-Sakīna (Allah'ın mü'minlerin kalplerine indirdiği ilahi-tranquilite). Kur'an'da bu terim altı ayrı yerde geçer: Bakara 248 (İsrailoğullarına Tâbût-ı Sekîne ile birlikte), Tevbe 26 (Hz. Peygamber'e Huneyn savaşında), Tevbe 40 (Sevr Mağarası'nda Hz. Ebu Bekir'e), Fetih 4 (mü'minlerin kalplerine), Fetih 18 (Hudeybiye sözleşmesinde), Fetih 26 (Mekke fethi öncesinde). Tasavvuf geleneğinde Sakīna mertebesi, fanā' (Allah'ta yok-olma) yolculuğunun ardından erilen huzur-mertebedir.