Feyza

Feyza, Arapça "fayda" sözcüğünden gelir; "f-y-d" (taşmak, akmak, bollanmak) kökünün dişil biçimidir ve "bolluk, manevi bereket, ilahi feyz" anlamına gelir. Tasavvufta "feyz", Allah'tan kalbe akan yaratıcı bereketi anlatan temel kavramlardandır. Modern Türkçede dindar şehirli ailelerin sevdiği klasik bir kız adıdır.

Arapça fayda, 'taşmak, akmak, bollanmak, dolup boşalmak' kökünün dişil isim formudur. Aynı kökten fayd (taşma, bolluk), fa'id (taşkın), afada (taşırdı, bollaştırdı), istafada (bollaştı, yayıldı) türetilmiştir. Tasavvuf felsefe geleneğinde fayd (Türkçeye feyz olarak geçmiştir) çok merkezi bir terimdir: Plotin'den Farabi-İbn Sina-İbn Arabi'ye uzanan İslam-Yeniplaton (Neoplatonik) düşüncesinde Allah'ın yaratıcılığının dünyaya "taşması" (fayd el-vujud = varlık feyzi) olarak kavramsallaştırılır. Fayda küçük biçim, kişi adı olarak "Allah'ın bereket taşmasının küçük canlı bir tezahürü" anlamını yansıtır. Türkçedeki feyiz almak (manevi bilgi ders almak) deyimi de bu kökten gelir.