Sehernaz

Sehernaz, Arapça seher (şafak öncesi vakti, gün doğumu yaklaşırken) ve Farsça naz (eda, nazlılık) sözcüklerinin birleşiminden oluşan ve "seher vakti nazlanan, şafak güzeli" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Seher vakti İslami gelenekte özellikle değerli sayılır; Kur'an-ı Kerim Al-i İmran 3:17'de müstağfirine bi'l-eşar (seher vakitlerinde af dileyenler) ifadesi takva sahibi mü'minlerin niteliği olarak geçer. Klasik Pers-Türk divan şiirinde nesim-i seher (seher esintisi) sevgilinin haberini taşıyan zarif imgelerden biridir. -naz sonlu klasik kız adı ailesinin (Şehnaz, Mihrinaz, Feleknaz) üyelerindendir.

Sehernaz ismi Arapça ve Farsça kökenlidir. Arapça-Farsça karma Seher + Naz, seher (şafak öncesi vakti) ve naz (eda, nazlılık) sözcüklerinin birleşiminden "seher vakti nazlanan, şafak güzeli" anlamına gelir.

Sehernaz bir kız ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında kız bebeklere verilmektedir.

Sehernaz ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan bir isim olarak geçmemekle birlikte İslami geleneğin yaygın isimlerinden biridir.

Sehernaz ismi zarafet, aydınlık ve huzur çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Sehernaz isminin sözlükteki karşılığı “Seher vakti nazlanan; şafak güzeli”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 1.730 kişi Sehernaz ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Sehernaz, Türkiye'de en yaygın 2.364. isimdir; yaklaşık her 50.000 kişiden biri bu ismi taşır.

İslam: Seher (şafak öncesi vakti) klasik İslami söyleyişte özellikle manevi değerli bir zamandır; Kur'an Zariyat Suresi 51:18 ayeti "Onlar seher vakitlerinde Allah'tan af dileyenlerdir" (ve bi'l-esharihüm yestagfirun) ifadesiyle takvalı mü'minlerin nitelikleri arasında seher-istigfarını sayar.