Semanur

Semanur, Arapça iki sözcüğün birleşiminden "gökyüzünün ışığı, semavi nur" anlamına gelir: sema (sema, gökyüzü) ve nur (ışık, aydınlık). Modern Türkçenin Arapça temalı kız adı türetme geleneğinin (Ayşenur, Esmanur, Beyzanur, Sümeyyenur) erken örneklerinden biridir.

Semanur iki Arapça unsurun terkibidir. Sema (Arapça al-sama') — s-m-w kökünden "yüksek olan, gökyüzü." Kur'an'da yüzlerce kez geçer ve hem astronomik gökyüzü hem manevi göksel aleme atıfta bulunur. Nur (Arapça al-nur) — n-w-r kökünden "ışık, aydınlık." Kur'an'ın 24. suresinin adıdır ve Nur Suresi 35'te Allahu nuru'l-samawati wa'l-ard (Allah göklerin ve yerin nurudur) ifadesinde Allah'ın bir niteliği olarak kullanılır. Sema-nur terkibi, modern Türkçenin Cumhuriyet sonrası Arapça temalı kız adı türetme dalgasının (nur sonekli) ürünüdür: Ayşenur, Beyzanur, Esmanur, Sümeyyenur, Hayrunnisa ile aynı yapı kategorisinde yer alır. Bu dalganın özelliği, klasik Arapça kavramları Türkçe kız adı kalıbına oturtmasıdır.