Semih

Semih, Arapça kökenli bir addır; 'cömert' ve 'eli açık' anlamlarına gelir. İslam kültüründe değerli görülen cömertlik ve yardımseverlik özelliklerini simgeleyen bu isim, kişinin asil karakterini yansıtır.

Arapça Samih sözcüğü, s-m-h kökünden türer ve "cömert, eli açık, hoşgörülü, müsamahakâr, yüksek ruhlu" anlam ailesini taşır. Semahah bu kökün temel masdarıdır; aynı kökten samih (cömert), müsamaha (hoşgörü), tesamuh (karşılıklı hoşgörü), müsamehe (affetme) kelimeleri türer. Semahah kavramı İslam ahlak literatüründe kerem, cud (cömertlik) ile eş anlamlı kullanılır; din-i semha al-hanifiyya (kolay-hoşgörülü Hanif dini) Hz. Peygamber'in İslam'ı tanımlamak için kullandığı ifadedir (Sahih-i Buhari, İman 29). Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Semih veya Semih biçiminde yerleşti.