Şemdin
Şemdin İsminin Anlamı ve Kökeni
Şemdin, Arapça "Şemseddin" (dinin güneşi) adının Anadolu halk söyleyişinde yumuşamış biçimidir. Asıl tanınırlığını klasik tasavvufun en önemli figürlerinden Şems-i Tebrizi'den (öl. 1247) alır; Mevlâna Celaleddin-i Rumi'nin manevi mürşidi ve dostudur. Mevlâna "Divan-ı Şems-i Tebrizi" eserini ona ithafen yazmıştır. Şemseddin Sami (öl. 1904) klasik Osmanlı leksikografisinin "Kâmus-ı Türki" yazarıdır. TÜİK kayıtlarında Şemdin ismine ilk olarak 1853 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1853 yılında 75. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2023 yılı verilerinde 455. sırayla listelenmektedir.
Aynı kökten Şems Suresi (91), Şemsi, Şemsiye sözcükleri türer.
Popülerlik
Şemdin, TÜİK kayıtlarında 1853'ten itibaren görülen 170 yıllık derin tarihi iz bırakmış klasik bir İslami erkek adıdır. 1853'te #75 sırayla zirvesine ulaşmıştır; 2023'te #455 sıradadır.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Şems-i Tebrizi (öl. 1247) klasik tasavvufun dönüştürücü figürlerindendir. Mevlâna ile karşılaşması ondan Mesnevi'yi ve Divan-ı Şems'i yazmasına yol açmıştır. Şems Suresi (91) güneşe yeminle başlar.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaشمس الدين (Şemseddîn)