Suat

Suat, Arapça Suad adının Türkçe söylenişidir ve 'mutluluk, saadet' anlamına gelir; Arapçada ad dolunayı ve bir güzel kokuyu da anlatır. Saadet, Sait, Mesut ve Sadettin adları da aynı 'mutluluk, uğur' kökünden gelir. Ad Araplarda ve eski Türk kullanımında hep bir kadın adıydı; romancı Suat Derviş bu geleneğin tanığıdır. 20. yüzyılın başından itibaren Türkiye'de erkek adı olması kural hâline geldi. Ka'b bin Züheyr'in Hz. Peygamber'e sunduğu ünlü kaside 'Banet Suad' (Suad gitti) sözleriyle açılır. TÜİK kayıtlarında Suat ismine ilk olarak 1879 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1965 yılında 77. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 413. sırayla listelenmektedir.

Arapça Suad, "mutluluk, saadet, baht açıklığı" anlamındaki addır ve 'mutlu olmak, uğuru açık olmak' anlamındaki kökten gelir. Aynı kökten Türkçeye de yerleşmiş saadet (mutluluk), mesut (mutlu kılınmış), sait (uğurlu) ve isat (mutlu etme) sözcükleri gelir. Klasik İslami yazında bu kök çevresinde kurulan darüssaade (mutluluğun yurdu) ve saadet-i dareyn (iki dünyanın saadeti) tamlamaları, dünyada ve ahirette mutluluk fikrini anlatan merkezi kavramlardır. Türkçede ad, sondaki ünsüzün sertleşmesiyle Suat biçiminde yerleşmiştir. Araplarda ve geleneksel Türk kullanımında Suad daima bir kadın adıydı; klasik Arap şiirinde şairlerin sevgiliyi andığı adlardan biriydi. 20. yüzyılın başlarından itibaren Türkiye'de erkek adı olarak kullanılması kural oldu; bugün Suat denince akla önce bir erkek gelir.