Tunç

Tunç, bakır, çinko ve kalay karışımından elde edilen, koyu kızıl rengiyle dikkat çeken bir metal alaşımının, yani bronzun Türkçe adıdır. Tarih öncesi çağlarda silah ve alet yapımında yaygın biçimde kullanılan bu değerli madenden esinlenen isim, sertlik ve dayanıklılık çağrışımlarıyla erkek adı olarak Türk kültüründe köklü bir yer edinmiştir.

Türkçe tunç — "koyu-kızıl renkteki bakır-kalay-çinko alaşımı; bronz" anlamındaki kadim-Türkçe metal-adıdır. Eski-Türkçe tunç (bronz) Divânü Lugâti't-Türk'te (1074) kayıtlıdır; Orta-Asya Türk-metalürjisinin-temel sözcüklerinden biri olarak Bronz-Çağının Türkçe-ifadesidir. Aynı kök-ailesinden tunç-renkli (koyu-kızıl), tunç-tenli (esmer) kelimeleri gelir. Türk-tarih-yazımında Tunç Çağı (M.Ö. 3000-1200) ifadesi Anadolu-Mezopotamya-Mısır medeniyetlerinin ortak-çağı olarak kullanılır. Özel-ad olarak Tunç Cumhuriyet-modern Türkçe-öz dayanıklılık-metal çağrışımlı erkek-ad havuzunun temsilcilerindendir; 1929'da #291 ile zirvesine ulaştı.