İde ismine anlam, köken ve karakter bakımından benzeyen isimler
Güney; güneş gören yer; gün ve ay
Menice; *meni-ce* — yumuşak-yan-form (Türkçe halk-zarafet söz-örgüsü)
Çimen; yeşil-otlak, yumuşak-bahar-çayırı (Türkçe halk-zarafet)
Cansel; *can-yan-yapı-taşkın* (Pers-Türkçe compound zarafet)
Günseli; *gün+sel+i* — gün-ışığı-seli, ışık-yan-yansıyan (Türkçe-Arapça compound)
Akgün; *ak + gün* — mutlu-sevinçli-gün, parlak-temiz-gün (Türkçü compound)
Yudum; *bir-yutkunma-miktarı, sıvı-içme-yan-yapı* (Türkçü gizli hazine)
Gemi direği; yayan, döşeyen
Melodi, müzikal nağme; Türkçe-Cumhuriyet karşılığı
Buğday başağı; tahıl tanelerini taşıyan kılçıklı sap
Öz-ay; klasik Türkçü modern compound — manevî-iç-aydınlanma kız-erkek-adı
Tun-ay; sessiz-sakin-ay, klasik Türkçü-modern compound söz-örgüsü