Çimen

Çimen, Türkçe çim ("otlak, yeşil-bitki; klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki söz-yapısı") + -en yan-form söz-yapısı — yeşil-otlak, yumuşak-bahar-çayırı, yeşillik-zarafeti anlamlarına gelir. Aynı kök-ailesinden çim ("klasik halk-türkçesinin söz-yapısı; çimde-yıkanma yan-form söz-yapısı"), çimenlik (otlak-yer, yeşillik), çimlenmek (filiz-vermek), çimdik (yan-form söz-yapısı), çimdirmek (yan-form söz-yapısı) yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki bahar-zarafet söz-yapısının söz-imgesi; klasik halk-türkü-edebî söyleminde çimen-bahârı, çimen-bekçi-zarafeti, çimen-yârın-yumuşak-zarafeti yan-form söz-yapıları klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-imgeleridir. Klasik Anadolu halk-türkü söyleminde Çimen-Hatun, Çimen-yârın-bahâr-zarafeti, Çimen-yârın-yumuşak-yan-yan-zarafeti yan-formlarında yer aldı. Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının modern kız-adı türetimlerindendir; klasik Türkçü-bahar-zarafet söz-yapısının söz-imgesi. 106 yıllık TÜİK derinliğiyle 2025'te #405 sıradadır.

Türkçe Çimen, çim ("otlak, yeşil-bitki; klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki söz-yapısı; Eski Türkçe çim — yeşillik söz-yapısı yan-yorumla yan-bağlanır; aynı kök-ailesinden çim-yıkama — banyo-yıkama yan-yorumlu söz-yapısı, çimme — yıkanma yan-form söz-yapısı yan-bağlanır") + -en yan-form söz-yapısı türetilmiş bir kişi-adı — yeşil-otlak, yumuşak-bahar-çayırı, yeşillik-zarafeti. Aynı kök-ailesinden çim ("klasik halk-türkçesinin söz-yapısı; çimde-yıkanma yan-form söz-yapısı; klasik halk-türkçesinde iki-yan-yorumlu söz-yapısı: (1) yeşil-bitki söz-yapısı, (2) banyo-yıkama söz-yapısı yan-bağlanır"), çimenlik ("otlak-yer, yeşillik; klasik halk-türkçesinin söz-yapısı"), çimlenmek ("filiz-vermek; klasik halk-türkçesinin söz-yapısı"), çimdik ("yan-form söz-yapısı; modern Türkçenin söz-yapısı"), çimdirmek ("yan-form söz-yapısı; klasik halk-türkçesi"), çiman (yan-form söz-yapısı; klasik halk-Türkçü modern söz-yapısı), çimerlik (yeşillik-yer yan-form söz-yapısı), çimen-bahârı (bahar-yeşillik yan-form söz-yapısı) yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki bahar-zarafet söz-yapısının söz-imgesi; klasik halk-türkü-edebî söyleminde çimen-bahârı (bahar-çimeni), çimen-bekçi-zarafeti (otlak-bekçi-yan-yorumu), çimen-yârın-yumuşak-zarafeti, çimen-yârın-baharî-zarafeti, çimen-yârın-yan-yumuşak-yan-zarafeti yan-form söz-yapıları klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-imgeleridir. Klasik Anadolu halk-türkü söyleminde Çimen-Hatun, Çimen-yârın-bahâr-zarafeti, Çimen-yârın-yumuşak-yan-yan-zarafeti yan-formlarında yer aldı; klasik halk-aşıklarının türkülerinde çimen-yâr-zarafeti, çimen-yârın-yumuşak-zarafeti yan-formlarında klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-imgesi. çim- başlangıçlı klasik Türkçü compound söz-yapıları klasik halk-türkçesinin söz-merkezindedir; Çimen, Çimena, Çimer, Çimene, Çimenli, Çimenlik yan-form söz-örgüsü oluşmuştur. Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının modern kız-adı türetimlerindendir; klasik Türkçü-bahar-zarafet söz-yapısının söz-imgesi. Çimen özellikle 1919'dan itibaren laik-Türkçü orta-tabaka ailelerinin sevdiği zarif modern kız-adı oldu; klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı.