Fatma Nur

Bu bileşiğin iki yarısı aynı şeyi söyler. Hz. Fâtıma'nın en bilinen lakabı ez-Zehrâ'dır ve 'parlak, aydınlık' demektir; nur da 'ışık' anlamındadır. Fatma sözcüğünün kendisi ise Arapça f-t-m kökünden gelir ve 'sütten kesen' demektir.

Fatma Nur ikilisinde Fatma Arapça, Nur ise Arapça kökenlidir. Fatma, Arapça f-t-m kökünden gelir.

Fatma Nur bir kız ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında kız çocuklara verilmektedir.

Fatma: sütten kesen, ayıran · Nur: ışık, aydınlık — birlikte 'aydınlık Hz. Fatıma'.

Fatma Nur iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Fatmanur de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar ve ikisi nüfus kayıtlarında farklı adlar olarak işlenir.

Kısmen: Nur adı Nûr Suresi 35. ayette geçer. Fatma ise Kur'an'da doğrudan geçmez, ancak İslami geleneğin yaygın adlarındandır.

Fatma Nur henüz geniş çapta yerleşmemiş, ancak birlikte doğal duyulan uyumlu bir öneridir.

Fatma Nur ikilisi asalet çağrışımıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Fatma: sütten kesen, ayıran · Nur: ışık, aydınlık — birlikte 'aydınlık Hz. Fatıma'.

Hz. Fatıma'nın al-Zahra (Aydınlık Yüzlü) lakabı ile al-Nur kavramı doğrudan anlam bağı kurar; klasik tefsir geleneğinde Hz. Fatıma'nın yüzünün nuruyla ufukları aydınlatması yorumu yer eder. Sünni-Şii Alevi-Bektaşi üç İslami geleneğin de merkezi kadın figürü Hz. Fatıma ile al-Nur aydınlık kavramı bileşim biçiminde yoğunlaşır. Türk-İslami modern dindar genç aileler tarafından son yirmi yıldaki yaygın tercih.

Fatma Nur ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Hatice Nur, Meryem Nur, Elifnur, Meryemnaz, Ayşe Sultan. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.