Fatmanur

Fatmanur, Türk-İslam adlandırma geleneğinin -nur sonekli kız adı türetme dalgasının ürünüdür: Fatma (Hz. Peygamber'in kızı) ve nur (ışık; Allah'ın isimlerinden, Nur Suresi 35'in kavramı). Birleşik anlam: "Fatıma'nın ışığı, Hz. Fatıma'nın nurlu hatırası."

Fatmanur, modern Türkçenin Cumhuriyet sonrası -nur sonekli kız adı türetme dalgasının (Ayşenur, Beyzanur, Esmanur, Sümeyyenur, Hayrunnisa, Semanur, Fatmanur) tipik bir örneğidir. Yapı: klasik bir kadın sahabi/peygamber yakını adı (Fatma, Ayşe, Esma, Beyza, Sümeyye) + nur (Allah'ın esma'sından, en-Nur; Kur'an'da Nur Suresi'nin merkez kavramı). Bu dalga 1980 sonrası dindar şehirli orta tabakanın sevdiği bir adlandırma kalıbı oldu; iki kutsal kavramı tek bir kız adında birleştirme arzusunu yansıtır. Fatmanur özellikle Hz. Fatıma'nın hatırasını en-Nur (Allah'ın nur sıfatı) ile birleştirir.