Nur

Nur, Arapça kökenli bir isim olup aydınlık, ışık ve parıltı anlamlarına gelir. İslam kültüründe kutsal bir kavram olan 'nur', Allah'ın sıfatlarından biri olarak da kabul edilir ve manevi aydınlanmayı simgeler.

Arapça nūr (نور) — "aydınlık, ışık, parıltı; manevi-aydınlanma" anlamındaki kelime. N-w-r kökünden türer (nāra/anāra = aydınlatmak — Phase 3 BE'deki munir ile-aynı-kök). Aynı kök-ailesinden nūr, anwār (nurların-çoğulu), manār/manāra (deniz-feneri, minare), mişkât (lamba-yuvası), iẓhār (ortaya-çıkma) kelimeleri türer. Kelime Kur'an'da merkezi-konumda — Nûr Sûresi (24) tüm-sûreyi adıyla taşır; özellikle Nûr 24:35 Âyet-ün-Nûr (Nur-Ayeti) İslami-felsefe-tasavvuf-edebiyatın en-yorumlanmış-ayeti olarak Allah'ın-zâtının-nur-ile-tasviri ("Allah göklerin ve yerin nurudur; nurunun-misali, içinde-kandil-bulunan-bir-mişkât gibidir..."). Osmanlı-Türk ad-havuzunda hem-tek-isim Nur olarak hem-de bileşiklerde (Nurullah, Nurettin, Aynur, Gülnur) yaygın. Unisex-ad olarak 2016'da #134 ile zirvesine ulaştı.