Mert Can

Mert, Farsça merd'den gelir ve 'sözünde duran, yiğit' demektir; can ise 'ruh, hayat' anlamındadır. Mert, Türkçede zıddıyla birlikte anılan az sayıdaki sözcüktendir: namert, Farsça olumsuzluk ekiyle kurulur ve ikisi deyimlerde hep yan yana geçer.

Mert Can ikilisinde Mert Farsça, Can ise Farsça kökenlidir. Merd, Eski Farsça martiya'ya bağlanır.

Mert Can bir erkek ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında erkek çocuklara verilmektedir.

Mert: yiğit, doğru sözlü · Can: hayat, ruh — birlikte 'yiğit bir can'.

Mert Can iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Mertcan de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar ve ikisi nüfus kayıtlarında farklı adlar olarak işlenir.

Hayır, Mert Can ikilisinin yarıları Kur'an'da doğrudan geçmez.

Evet, Mert Can kültürel olarak yerleşmiş, tanıdık bir isim çifti olarak kabul edilir.

Mert Can ikilisi asalet çağrışımıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Mert: yiğit, doğru sözlü · Can: hayat, ruh — birlikte 'yiğit bir can'.

Mert Can ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Can Eren, Can Ali, Mert Eren, Eren Ali, Cem Mete. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.