Nisa Nur

Nisâ, Arapça 'kadınlar' demektir; nur ise 'ışık' anlamındadır. Nisâ, Arapçada tekiliyle aynı kökten türemeyen az sayıdaki çoğuldan biridir: tekil imraetün başka bir köke bağlanır, yani dil bu iki biçimi ayrı yerlerden almıştır.

Nisa Nur ikilisinde Nisa Arapça, Nur ise Arapça kökenlidir. Nisâ, Kur'an'ın dördüncü suresinin de adıdır.

Nisa Nur bir kız ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında kız çocuklara verilmektedir.

Nisa: kadınlar · Nur: ışık — birlikte 'kadınların ışığı'.

Nisa Nur iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Nisanur de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar ve ikisi nüfus kayıtlarında farklı adlar olarak işlenir.

Evet, her iki yarısı da Kur'an'da geçer: Nisa adı Nisa Suresi 1. ayette geçer, Nur adı Nûr Suresi 35. ayette geçer.

Evet, Nisa Nur kültürel olarak yerleşmiş, tanıdık bir isim çifti olarak kabul edilir.

Nisa Nur ikilisi zarafet, şefkat ve aydınlık çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Nisa: kadınlar · Nur: ışık — birlikte 'kadınların ışığı'.

Nisa Suresi (4. sure) klasik İslami fıkıh kaynakları arasında kadın aile evlilik miras hukukunun temel metni sayılır; Sünni Hanefi, Şafii, Maliki, Hanbeli dört mezhep kanunu bu surenin ayetlerinden türetilmiştir. Nisa kelimesi ayrıca Hz. Meryem'in Sayyidat Nisai'l-Alamin (Alemlerin Kadınlarının Efendisi) sıfatı (Al-i İmran 3:42), Hz. Fatıma'nın Sayyidat Nisai Ahli'l-Jannah (Cennet Kadınlarının Efendisi) hadisi gibi tamlamalarda en yüksek mertebeli kadınların ortak anılma kelimesidir. Bileşik Nisa Nur biçimi Türk-İslami modern ailelerin İslami rönesans çerçevesinde son on beş yıldaki yaygın tercihi olarak konumlanır.

Nisa Nur ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Ayşe Nur, Zeynep Nur, Ecrin Nur, Esma Nur, Emine Aleyna. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.