Zehra Gül

Osmanlı şiirinde ve tasavvufta gül doğrudan Hz. Peygamber'i imler; Isparta'da yetiştirilen yağ gülüne Muhammedî gülü denmesinin sebebi budur. Gül sözcüğü Farsçadan gelir ve çiçeğin adıdır. Zehra ise Arapçada 'yüzü parlak olan' demektir; Hz. Fâtıma'nın sıfatı olarak anılır.

Zehra Gül ikilisinde Zehra Arapça, Gül ise Farsça kökenlidir. Gül, Farsça gul'dan gelir ve gülistan, gülbahar, gülnihal gibi bileşiklerde yaşamıştır.

Zehra Gül bir kız ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında kız çocuklara verilmektedir.

Zehra: yüzü parlak olan · Gül: gül çiçeği — birlikte 'parlak bir gül'.

Zehra Gül iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Zehragül de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar ve ikisi nüfus kayıtlarında farklı adlar olarak işlenir.

Zehra Gül ikilisinin yarıları Kur'an'da doğrudan geçmez; ikili İslami geleneğin yaygın adlarındandır.

Evet, Zehra Gül kültürel olarak yerleşmiş, tanıdık bir isim çifti olarak kabul edilir.

Zehra Gül ikilisi aydınlık ve zarafet çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Zehra: yüzü parlak olan · Gül: gül çiçeği — birlikte 'parlak bir gül'.

Zehra Gül ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Zehra Naz, Esma Gül, Fatma Gül, Ayşe Melek, Ayşe Gül. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.