Zehra Nur

Zehrâ, Arapçada yüzü parlak olan kimse demektir ve Hz. Fâtıma'nın sıfatıdır: Fâtıma ez-Zehrâ. Nur da 'ışık' anlamındadır. İki öğe aynı kavramın iki yüzüdür — biri parıldayanı, öteki parıltının kendisini adlandırır.

Zehra Nur ikilisinde Zehra Arapça, Nur ise Arapça kökenlidir. Zehrâ, Arapça z-h-r kökünden gelir; çiçek anlamındaki zehre ve Zührâ (Venüs) da aynı köktendir.

Zehra Nur bir kız ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında kız çocuklara verilmektedir.

Zehra: yüzü parlak olan · Nur: ışık — birlikte 'parıldayan ışık'.

Zehra Nur iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Zehranur de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar ve ikisi nüfus kayıtlarında farklı adlar olarak işlenir.

Kısmen: Nur adı Nûr Suresi 35. ayette geçer. Zehra ise Kur'an'da doğrudan geçmez, ancak İslami geleneğin yaygın adlarındandır.

Evet, Zehra Nur kültürel olarak yerleşmiş, tanıdık bir isim çifti olarak kabul edilir.

Zehra Nur ikilisi aydınlık ve asalet çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Zehra: yüzü parlak olan · Nur: ışık — birlikte 'parıldayan ışık'.

Zehra Nur ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Fatma Nur, Kübra Nur, Merve Nur, Ayşe Nur, Fatma Zehra. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.