Adil

Adil, Arapça 'adil — '-d-l (adalet, denge) kökünden — "adaletli, doğruluktan ayrılmayan, hakkını veren" anlamına gelir. Aynı kökten al-'Adl (Allah'ın esma'sından — Adil, Adaletli), al-'adala (adalet — kavram olarak), al-mu'addil (denge kuran), al-i'tidal (itidal, denge) türetilmiştir. Kur'an'da al-'adl terimi pek çok yerde geçer; en bilinen ayet Nahl 16:90 innallaha ya'muru bil-'adli wa'l-ihsan (Allah adaleti ve iyiliği emreder).

Arapça 'adil, '-d-l (adalet, denge; doğru davranış) kökünden gelirdur — "adaletli, denge içinde olan, hakkını veren." Aynı kökten al-'Adl (Allah'ın esma'sından — Adil, mutlak adalet sahibi), al-'adala (adalet — soyut kavram), al-i'tidal (itidal, denge), ta'dil (eşitleme, ayarlama; modern Türkçedeki tadil — değişiklik), al-mu'addil (denge veren), al-mu'tadil (orta yolu seçen) türetilmiştir. al-'adala İslam siyaset ahlak felsefesinin merkez kavramlarındandır; Hz. Ömer'in al-Faruq (Hak ile batılı ayıran) lakabı ve Hz. Ali'nin adalet-i şer'iyye uygulamaları İslam tarihinde adalet pratiğinin somut örnekleri olarak yer alır. Türkçeye Osmanlı dini edebi yoluyla Adil (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir.