Efkan

Efkan, Arapça 'afak' (ufuklar, doğa mekânlar) kelimesinin yumuşak söyleyişle Türkçeye yerleşmiş biçimidir; 'ufuklar, doğanın geniş alanları' anlamlarına gelir. Klasik İslami kozmolojide el-afak dış dünya ve doğa evrenin merkezi terimidir. TÜİK kayıtlarında Efkan ismine ilk olarak 1939 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1979 yılında 220. sırayla zirvesine ulaşmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 422. sırayla listelenmektedir.

Arapça el-afak (ufuklar) çoğul — ufuk (ufuk) tekilinin çoğuludur. Kur'an-ı Kerim'de Fussilet 41:53'te sa-nurihim ayatina fi el-afaki ve-fi anfusihim (Onlara hem ufuklarda hem de kendi içlerinde ayetlerimizi göstereceğiz) ifadesi geçer; bu ayet klasik İslam felsefesinde afak (dış kâinat) ve enfüs (iç dünya) ikiliği olarak yorumlanır. Modern Türkçede 'efkân' ve 'efkârlanmak' farklı kök ailelerden gelir; Efkan adı klasik İslami kozmoloji ilişkili bir Türkçü adlandırma örneğidir.