Ekrem

Ekrem, Arapça akram — k-r-m (cömert olmak, ikram etmek) kökünün üstün derece sıfatı — "en cömert, en eli açık, en ikram eden" anlamına gelir. Kur'an'da Alak Suresi 3. ayette Allah için rabbuka al-akram (Senin Rabbin en cömerttir) sıfatıyla geçer; bu, Hz. Peygamber'e indirilen ilk vahyin (Iqra') ikinci ayetidir. al-Karim (Cömert), al-Mukrim (İkram eden), al-Akram (En Cömert) Allah'ın esma'sından sayılır.

Arapça akram, k-r-m (cömert olmak, ikram etmek; soylu olmak, değerli kılmak) kökünün af'al kalıbıyla oluşturulmuş üstün derece sıfatıdır — "en cömert, en eli açık, en ikram eden." Aynı kökten al-Karim (Allah'ın esma'sından — Cömert; Mü'minun 23:116, Naml 27:40), karam (cömertlik), karamat (keramet — Allah'ın sevgili kullarına lütfu, Sufi terim), al-mukrim (ikram eden), kerim (asil, soylu, cömert) türetilmiştir. Kur'an'da al-akram sıfatı yalnızca Alak Suresi 3'te Allah için kullanılır; bu, Cebrail'in Hz. Peygamber'e ilk vahyi getirdiği ana ait Alak 1-5 ayetler grubunun ikinci ayetidir (Iqra'! / Iqra' wa-rabbuka al-akram — "Oku! Oku, Rabbin en cömert olandır"). Türkçeye Osmanlı dini edebi yoluyla Ekrem (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir.