İkram

İkram, Arapça İkram sözcüğünden gelir; k-r-m (cömert olmak, asil davranmak) kökünden türeyen ve "saygı göstererek ağırlama, onurlu ihsan, asil bağış" anlamlarını taşıyan üniseks bir addır. Kur'an-ı Kerim Rahman Suresi 55:27 ve 55:78'de Allah'ın iki temel sıfatı olan Zü'l-Celali ve'l-İkram (Ululuk ve İkram Sahibi) ifadesinde geçer; bu manevi bağlam bu adı köklü kılandır. Aynı kökten Kerim (Cömert — Allah'ın güzel ismi), Kerime, keramet (mucizevi hal), Mükremin (saygı görenler) sözcükleri gelir. Klasik İslami dindar Türk ailelerinin köklü tercihlerindendir.

Aynı kök ailesinden kerem (cömertlik), Kerim (Allah'ın Esmaü'l-Hüsnasından — cömert), el-mukrim (ikramda bulunan), el-Kerama (keramet; manevi üstünlük), el-ikram (ikram, onurlu ağırlama) sözcükleri türer. Allah'ın Dhu'l-Jelali ve'l-İkram (Ululuk ve İkram Sahibi) sıfatı bu kök ailesinin manevi yükünün taşıyıcısıdır.