Elfida
Elfida İsminin Anlamı ve Kökeni
Elfida, Arapça el-Fida sözcüğünden gelen bir kız adıdır; f-d-y (kurtarmak, kurtuluş bedelini vermek) kökünden türer. Aynı kökten fedakâr (kendini feda eden), fidye (esir bedel), Fida'i (kendini feda eden savaşçı) gelir. Hz. İbrahim'in oğlu İsmail'i kurban etmek üzereyken Allah'ın gönderdiği koç gelir. Aynı kökten ayrıca fida kavramının kıssa temelidir (Saffat 107: Ve fadaynahu bi-dhibhin 'azim) türemiştir. Türkçeye Osmanlı döneminde geçen klasik bir Anadolu kadın adıdır. 1881'de 172. sırayla zirvesine ulaşmıştır.
Arapça el-Fida, fadaytu ("fidye verdim, kurtardım") fiilinden türeyen bir addır; Kur'an'da Saffat 107'deki "Onu büyük bir kurban ile fidyeledik" ayeti İslam kıssa geleneğinin merkezindedir. Klasik İslam tasavvuf edebiyat söyleminde fida hem maddi kurtuluş bedeli hem manevi feragat anlamına gelir; Fida'i (Fedakâr) tabiri Şia tarihinde Hasan Sabbah'ın takipçilerinin onursal sıfatıydı. Aynı kökten Fidan (taze sürgün) farklı kökten gelir; karıştırılmaması gerekir.
Popülerlik
Elfida, klasik İslami bir kadın adı olarak Türk-İslam dindar aile geleneğinin köklü tercihlerindendir; kurtuluş-fidye kavramının kişi-ad biçimindeki yansımasıdır.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
İslam: Fida / fidye (kurtuluş bedeli) klasik İslami söyleyişinin temel kavramlarındandır. Kur'an Saffat Suresi 37:107 ayeti Hz. İsmail'in kurban edilmesi olayında "Ona büyük bir kurbanı (zibhin azim) fidye olarak verdik" (ve fedeynahu bi-zibhin azim) ifadesiyle bu kavramı kullanır; Kurban Bayramı'nın klasik İslami temelini oluşturur. Aynı kökten fedakâr (kendini feda eden) sözcüğü türer.
Kur'an-ı Kerim'de: Saffât Suresi, 107. Ayet
Biz, ona büyük bir kurban (fida) verdik.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaal-Fidā'
- Türkçe (diğer yazımlar)Elfida / Elfidâ