Elfida

Elfida, Arapça al-Fidā' (الفداء) — f-d-y (kurtuluş-bedeli, fedâ-yan-yapı, klasik Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı) kökünün söz-yapı söz-yapısının söz-imgesi al-Fidā' — kurtuluş-bedeli, fedâ, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir. Aynı kök-ailesinden fadaynā (Sâffât 37:107 söz-merkezi yan-bağlamı), al-fidya (kurban-bedeli; klasik halk-Bakara 2:184, 2:196 söz-merkezi yan-bağlamı), al-Fadī (kurtaran), al-iftidā' (fedâ-etme) yan-örgüsü oluşur. Kur'ânî yan-bağlam Sâffât Sûresi 37:107'de söz-merkezindedir — Wa-fadaynāhu bi-dhibḥin 'aẓīm ("Biz, ona büyük bir kurban verdik"). Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde Hz. İbrâhîm Aleyhisselâm-Hz. İsmâîl-kurban-yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (Sâffât 37:100-113 kıssa-i Ibrāhīm wa-Ismā'īl söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır; klasik halk-Kurban Bayramı yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır; bk. İbrahim, Ismail maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). 133 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #328 sıradadır.

Arapça al-Fidā' (الفداء), f-d-y ("kurtuluş-bedeli, fedâ-yan-yapı; klasik halk-Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde f-d-y kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-fidā' — fedâ/kurtuluş-bedeli, al-fidya — kurban-bedeli; klasik halk-Bakara 2:184, 2:196 söz-merkezi yan-bağlamı, fadaynā — Sâffât 37:107 söz-merkezi yan-yapı söz-yapısı, al-iftidā' — fedâ-etme, al-Fadī — kurtaran, Fidan — bk. Fidan maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada yan-örgüsü") kökünün söz-yapı söz-yapısının söz-imgesi al-Fidā' — kurtuluş-bedeli, fedâ, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı. Kur'ânî yan-bağlam Sâffât Sûresi 37:107'de söz-merkezindedir — Wa-fadaynāhu bi-dhibḥin 'aẓīm ("Biz, ona büyük bir kurban verdik") söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır. Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde (Tabarī, Razī, Beydâvî, İbn Kesîr) Hz. İbrâhîm Aleyhisselâm-Hz. İsmâîl-kurban-yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (Sâffât 37:100-113 kıssa-i Ibrāhīm wa-Ismā'īl söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır; bk. İbrahim, Ismail maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada — Hz. İbrâhîm 'Imrân 3:33-35 söz-merkezi yan-bağlamı, Hz. İsmâîl Bakara 2:125-129 Ka'be-bina yan-bağlamı). Klasik halk-Hac söz-örgüsünde Yawm al-Naḥr — Kurban-Günü (10 Zilhicce; klasik halk-Kurban-Bayramı yan-bağlamı yan-bağlanır) söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır. Aynı kök-ailesinden Bakara 2:184 fa-fidyatun min ṣiyāmin aw ṣadaqatin ("oruç ve sadaka olarak fidye"), Bakara 2:196 fa-fidyatun min ṣiyāmin aw ṣadaqatin aw nusukin ("oruç, sadaka veya kurban olarak fidye"), Muhammed 47:4 fa-immā mannan ba'du wa-immā fidā'an ("karşılıksız serbest bırakırsınız ya da fidye alırsınız") söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgeleri yan-bağlanır. Klasik halk-Sîret söz-örgüsünde al-fidā' — Bedir-Savaşı (624) sonrası esirlerden alınan-fidye söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır (bk. Bedran maddesi yan-form söz-örgüsü Âl-i 'Imrân 3:123 söz-merkezi yan-bağlamı kök-aile-detayı orada). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle al-Fidā' / Elfidâ / Elfida yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu (Mardin-Şanlıurfa-Diyarbakır-Adıyaman) muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami kız adı oldu.