Erdem

Erdem, Türkçe erdem sözcüğünden gelir ve "ahlâkın övdüğü iyilikçilik, acıma, alçak gönüllülük, yiğitlik, doğruluk gibi niteliklerin genel adı; fazilet" anlamını taşır. Türk Dil Kurumu'nun 1930'lar-1940'lar dil reformu sürecinde Arapça fazîlet (فضيلة) karşılığı olarak öne çıkarılan bu öz Türkçe soyut-değer sözcüğü, 2010'da Türkiye'nin #44 en popüler erkek ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe erdem, er (yiğit, adam, erişmiş kişi) köküne -dem ad yapım ekinin eklenmesiyle türetilmiş bir öz Türkçe sözcüktür. Er- kökü Eski Türkçede hem adam hem erişmiş-olgun kişi anlamını taşır ve erendim, erişim, ergenlik sözcükleri aynı kök-ailesindendir. -dem/-dim eki Türkçenin soyut-ad üretiminde kullanılan bir ek olup önem (öne + -m), sevgi (sev + -gi) tipi türetmelerin bir varyantıdır. Türk Dil Kurumu'nun 1930'lar-1940'lar dil reformu döneminde erdem kelimesi Arapçadan Türkçeye geçen fazîlet (فضيلة — erdem) karşılığı olarak dildeki yerini sağlamlaştırdı — bu süreç aynı dönem türetmeleri umut, barış, özgür, onur, duygu kelimeleriyle birlikte yaşandı. Özel ad olarak kullanımı 1950'ler sonrası başlamıştır.