Onur

Onur, 'şeref, haysiyet, itibar, kişisel saygınlık' anlamına gelen bir erkek adıdır. Sözcük 1934'te Dil Devrimi sırasında yeni Türkçe yazı diline alındı; kaynağı, 19. yüzyılda Fransızcadan aktarılan honneur (okunuşu onör, 'şeref') sözcüğüdür. O yıllarda sözcük Eski Türkçe onmak (iyileşmek, düzelmek) fiiline bağlanarak öz Türkçe diye sunuldu ve şeref ile haysiyetin karşılığı olarak yerleşti. Ad olarak 1980'lerde hızla yükseldi ve 1997'de yeni doğan erkeklere en çok verilen dördüncü ad oldu. TÜİK kayıtlarında Onur ismine ilk olarak 1935 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1997 yılında 4. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 216. sırayla listelenmektedir.

Onur sözcüğü 1934'te, Dil Devrimi'nin Osmanlıcadaki Arapça ve Farsça sözcüklere Türkçe karşılık aradığı yıllarda yeni yazı diline alındı. Kaynağı, 19. yüzyılda Fransızcadan Türkçeye aktarılan honneur (okunuşu onör) sözcüğüdür; Fransızca sözcük de Latince honor (şeref, saygınlık) sözcüğünden gelir. Dil Devrimi döneminde onur, Eski Türkçe onmak/ongmak (düzelmek, iyileşmek, mutlu olmak) fiilinden türemiş gibi yorumlanarak öz Türkçe bir sözcük olarak sunuldu; kaynaklar bu bağlantıyı sonradan yapılmış bir yorum sayar. Sözcük kısa sürede şeref, haysiyet ve izzet-i nefs karşılığı olarak yerleşti; özgür, bilinç ve özlem de aynı yıllarda dile kazandırılan sözcüklerdendir. Ad olarak 1935'ten beri kayıtlıdır; 1970'lerin sonundan itibaren hızla yükselmiş ve 1980-2000 kuşağında zirveye ulaşmıştır.