Ersen

Ersen, Türkçe birleşik bir erkek adıdır: er (yiğit, asker, mert) ve -sen (Eski Türkçe — dilek-emir 2. tekil eki: ol, bulun) öğelerinin birleşiminden "yiğit-sen, mert ol" dileğini taşıyan bir addır. Aynı kalıbın diğer örnekleri Yaşasın, Dursun, Gülsün gibi Türkçenin dilek-emir biçimli adlandırma geleneğinin kavramlarıdir. Er- başlangıçlı klasik Türk yiğitlik söyleyişinin (Eralp, Erhan, Erkan, Erol, Erdal, Erdem, Ersen) modern Cumhuriyet sonrası adlandırma kuşağında yer alır; bu kuşak Türk Dil Devrimi (1932) sonrası Eski Türk savaş onur sözcüklerinin yeniden kullanıma açılmasıyla yaygınlaşmıştır.

Türkçe er sözcüğü Eski Türkçeden günümüze sürmüş bir savaş onur kavramıdır; Orhun Yazıtları'nda (732) Bilge Kağan kendisini Türk er olarak tanıtır. Aynı kök ailesinden erlik (yiğitlik), erkek (eril), eren (manevi olgunluğa erişmiş kişi), Alp-er (kahraman-er) sözcükleri türer. Aynı kalıbın diğer örnekleri Eralp, Erhan, Erkan, Erol, Erdal, Erdem, Ersen gibi Er- başlangıçlı modern Cumhuriyet sonrası Türkçe erkek adlandırma kuşağındadır. Bu kuşak Türk Dil Devrimi (1932) sonrası Eski Türk savaş onur söyleyişinin canlandırılmasıyla şekillenmiştir.