Faik

Faik, Arapça fā'iq (فائق) — f-w-q (üstün-olmak, aşmak; üstüne-çıkmak) kökünün etken sıfat-fiil formu — üstün-olan, başkalarını aşan; manen yüce-olan anlamlarına gelir. Aynı kökten al-fawq (üst, üzeri — fawq al-'arsh — Hac 67'de Allah'ın arşın-üstündeki makamı), al-fawqī (üstte-bulunan), al-tafawwuq (üstünlük-kazanma), al-fā'iqa (dişil — üstün kadın), al-istifāqa (modern Arapçada uyanış) türetilmiştir. Türk-İslam ulemâ-medrese geleneğinde Fā'iq lakabı bilim-edebiyat alanında üstün-başarılı âlimlere verilirdi; Faik Ali Ozansoy (1876-1950) gibi Servet-i Fünûn şairlerinin adıyla modern Türk edebiyat hatırasında yer aldı. 171 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #432 sıradadır.

Arapça fā'iq (فائق), f-w-q ("üstün-olmak, aşmak; üstüne-çıkmak; başkalarını-aşmak") kökünün etken sıfat-fiil formudur — üstün-olan, başkalarını-aşan; manen yüce-olan. Aynı kökten al-fawq (üst, üzeri; fawq al-'arsh — Hac 67 arşın üstünde), al-fawqī (üstte-bulunan), al-tafawwuq (üstünlük-kazanma), al-fā'iqa (dişil — üstün kadın), al-mafāqa (üstünlük-makamı), al-mufawwiq (üstün-tutan; modern Arapçada delegating) türetilmiştir. al-fawq sözcüğü Kur'an'da pek çok yerde geçer: Wa kāna 'arshuhu 'alā al-mā'i (Hud 7), Yad Allāhi fawqa aydīhim (Fetih 10 — Allah'ın eli onların ellerinin üstündedir), Sami'nā wa-aṭa'nā... bal Allāhu mawlākum wa-Huwa khayru al-fātiqīn (Mâide 7). al-Fā'iq lakabı klasik Sünni-Osmanlı medrese-bilim geleneğinde özellikle bilim-edebiyat-mantık alanlarında üstün-başarılı âlimlere verilen onursal-sıfat kategorisindendir.