Ferah

Ferah, Arapça Ferah sözcüğünden gelir; f-r-h (sevinmek, gönlü açılmak) kökünden türeyen ve "sevinç, gönül açıklığı, neşe, manevi ferahlık" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Kur'an-ı Kerim Yunus Suresi 10:58'de kul bi-fadli'llahi ve bi-rahmetihi fe-bi-zalike fe'l-yefrahu (De ki: Allah'ın lütfu ve rahmeti ile ferahlasınlar) ifadesi geçer. Aynı kökten Ferahnaz (ferah nazlı), Feriha (eşanlamlı dişil), Ferhan (eril karşılığı), müferrih (ferahlatan) sözcükleri gelir. Türk halk söyleyişte ferah ferah (rahatça), ferah bir gönül (huzurlu kalp) deyimleri ad anlamını besler. Türk-İslami köklü zarif kız adlarındandır.

Aynı kök ailesinden el-farah (sevinç), el-mufrih (sevindiren), et-tafrih (eğlence, eğlendirme), el-istifrah (gönül açıklığı duyma), Ferahnaz (sevinç edalı — birleşik kız adı) sözcükleri türer. Klasik tasavvuf söyleyişte el-farah salikin ilahi müjdeyle karşılaştığı anlardaki manevi sevincin anahtar kavramıdir.