Fettah

ErkekArapçaGeleneksel

Anlam ve Köken

Fettah, Arapça al-Fattāḥ (الفتاح) — f-t-ḥ (açmak; fethetmek; hüküm-vermek; başlatmak) kökünden fa''āl veznindeki sıfat-mübalağa formu — çok-açan, çok-fetheden, hüküm-veren, kapıları-açan anlamlarına gelir. al-Fattāḥ Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sındandır; Sebe' 34:26 Wa-huwa al-Fattāḥ al-'Alīm — "O, Fettâh'tır, Bilen'dir" ayeti adın doğrudan-Kur'anî kök-bağıdır. Aynı kök-ailesinden al-Fatḥ ("fetih, açış; klasik İslamî sîret-cengî söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; Fetih Sûresi 48 — innā fataḥnā laka fatḥan mubīnā yan-bağlamlı söz-yapısı; bk. Fetiye maddesi yan-form söz-örgüsü"), al-fātiḥa ("açan-dişil-form; Kur'an'ın açılış-Sûresi al-Fātiḥa — Fâtiha Sûresi 1, klasik İslamî namaz-jargonunun söz-merkezindeki söz-yapısı"), al-Fātih ("fâtih; klasik Osmanlı söz-örgüsünde Sultan II. Mehmed Fâtih Sultan Mehmed — İstanbul'un Fâtihi yan-bağlamlı söz-yapısı"), fataḥa / yaftaḥu ("açtı / açar"; pek çok yerde Kur'an'da — A'râf 7:96 La-fataḥnā 'alayhim barakātin min al-samā'i wa al-arḍ — "onlara semadan ve yerden bereketler açardık"), al-mufattaḥ (açılmış), al-istiftāḥ (açış-isteği) yan-örgü oluşur. Klasik İslamî halk-tasavvuf söz-örgüsünde Yā Fattāḥ ("Yâ Fettâh — kapıları-açan") yan-bağlamlı söz-yapısı klasik halk-dua-zikir-jargonunun söz-merkezindedir; Fettâh-ı Mutlak (mutlak-açan) yan-form söz-yapısı klasik tasavvuf-edebî söz-örgüsünün söz-imgesi. 176 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #429 sıradadır.

Arapça al-Fattāḥ (الفتاح), f-t-ḥ ("açmak; fethetmek; hüküm-vermek; başlatmak; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde açış-fetih kök-ailesinin merkez söz-yapısı") kökünden fa''āl veznindeki sıfat-mübalağa formudur — çok-açan, çok-fetheden, hüküm-veren, kapıları-açan. al-Fattāḥ Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sındandır; klasik İslamî kelâm-doktrininin merkez onursal-sıfatlarından. Sebe' 34:26 Qul yajma'u baynanā rabbunā thumma yaftaḥu baynanā bi-l-ḥaqq wa-huwa al-Fattāḥ al-'Alīm — "De ki: Rabbimiz aramızı birleştirir, sonra hak ile aramızda hüküm verir. O, çok hüküm-veren ve hakkıyla bilendir" ayeti adın doğrudan-Kur'anî kök-bağıdır. Aynı kök-ailesinden al-Fatḥ ("fetih, açış; klasik İslamî sîret-cengî söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; Fetih Sûresi 48 — innā fataḥnā laka fatḥan mubīnā — "Şüphesiz biz sana apaçık bir fetih verdik"; bk. Fetiye maddesi yan-form söz-örgüsü; Hudeybiye-Sulh'unun yan-bağlamlı söz-yapısı klasik İslamî sîret-edebî söz-örgüsünün söz-merkezi"), al-fātiḥa ("açan-dişil-form; Kur'an'ın açılış-Sûresi al-Fātiḥa — Fâtiha Sûresi 1, 7-âyet, klasik İslamî namaz-jargonunun söz-merkezindeki söz-yapısı; Umm al-Kitāb (Kitabın-anası) yan-form söz-yapısı; klasik İslamî namaz-her-rek'atının söz-merkezi"), al-Fātih ("fâtih; klasik Osmanlı söz-örgüsünde Sultan II. Mehmed Fâtih Sultan Mehmed — 29 Mayıs 1453'te İstanbul'un Fâtihi; klasik Osmanlı tarih-cengî söz-örgüsünün söz-merkezindeki figürün onursal-lakabı"), fataḥa / yaftaḥu ("açtı / açar; Kur'an'da pek çok yerde — A'râf 7:96 Wa-law anna ahla al-qurā āmanū wa-ttaqū la-fataḥnā 'alayhim barakātin min al-samā'i wa al-arḍ — "Eğer ülkelerin halkı iman-edip-takvalı-davransalardı onlara semadan ve yerden bereketler açardık"; Sad 38:50 Jannāti 'Adnin mufattaḥatan lahum al-abwāb — "Adn Cennetleri — onlara açılmış kapılar olarak"; Bakara 2:76 A-tuhaddithūnahum bi-mā fataḥa Allāh 'alaykum yan-bağlamlı söz-yapısı"), al-mufattaḥ ("açılmış; mufattaḥatan lahum al-abwāb — onlara-açılmış-kapılar yan-form söz-yapısı"), al-istiftāḥ ("açış-isteği; klasik İslamî namaz-jargonunda du'ā al-istiftāḥSubḥānaka Allāhumma wa-bi-ḥamdik açılış-duâsının söz-merkezi"), al-Fawātiḥ ("açanlar — çoğul; fawātiḥ al-suwar — klasik İslamî söz-örgüsünde Sûrelerin başında bulunan harfler — Alif Lām Mīm, Yā Sīn, Ṭā Hā yan-form söz-yapısı"), al-mafātīḥ ("anahtarlar; En'âm 6:59 Wa-'indahu mafātiḥu al-ghaybi lā ya'lamuhā illā huwa — "O'nun katında gaybın anahtarları vardır, onları Allah'tan başka kimse bilmez"") yan-örgü oluşur. Klasik İslamî halk-tasavvuf söz-örgüsünde Yā Fattāḥ ("Yâ Fettâh — kapıları-açan") yan-bağlamlı söz-yapısı klasik halk-dua-zikir-jargonunun söz-merkezindedir; rızk-kapısı-açılması-niyâzı, ilim-kapısı-açılması-niyâzı, rahmet-kapısı-açılması-niyâzı yan-bağlamlı söz-yapısının söz-merkezi. Fettâh-ı Mutlak (mutlak-açan), Fettâh-ı Cennet (cennet-açan), Fettâh-ı Hayır (hayır-açan), Fettâh-ı Rızık (rızık-açan) yan-form söz-yapıları klasik halk-tasavvuf-edebî söz-örgüsünün söz-imgeleridir. Abdülfettâh ("Fettâh-olan-Allah'ın-kulu") compound theofor söz-yapısı klasik İslamî 'Abd-X formülünün ailesinden; bk. Abdulhakim, Abdulkerim, Abdurrahim, Abdulhamit, Abdulvahap, Abdulaziz, Abdulbaki, Abdulhalim maddeleri yan-form söz-örgüsü. Fettah özellikle dindar-eğitimli Osmanlı-Anadolu ulemâ-medrese-bürokrasi ailelerin sevdiği zarif erkek-adlandırma kategorisinde 14-20. yüzyıllar boyunca yer aldı. Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Fettâh / Fettah / Fattāḥ yan-formlarında yerleşmiştir.

Popülerlik

Fettah, 1849'dan itibaren TÜİK kayıtlarında dindar-eğitimli Osmanlı-Anadolu ulemâ-medrese-bürokrasi ailelerinin sevdiği klasik erkek adı şeklinde görünür. 20. yüzyıl boyunca dindar Türk-İslam ailelerinde 200-500 sıralarında istikrarlı kaldı; 2025'te #429 sıradadır.

Popülerlik Trendi

Yükseliyor
1.300.599.18501875190019251950197520002025Sıralama

Kaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar

Dini ve Manevi Bağlam

İslam: al-Fattāḥ Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sından, klasik İslamî kelâm-doktrininin merkez onursal-sıfatlarındandır; Sebe' 34:26 yan-form söz-yapısının söz-merkezi. Klasik İslamî halk-tasavvuf söz-örgüsünde Yā Fattāḥ niyâzı klasik halk-dua-zikir-jargonunun söz-merkezindedir; rızk-kapısı, ilim-kapısı, rahmet-kapısı yan-bağlamlı söz-yapısının söz-merkezi. Türk-İslam ailelerinde Fettâh adı koymak, çocuğa al-Fattāḥ onursal-sıfatına nisbet, kapıları-açan, hayır-açıcı, manevî-açış-bahşeden mü'min karakter-niyetini yakıştırma anlamı içerir.

Kur'an-ı Kerim'de: Sebe' Suresi, 26. Ayet

De ki: 'Rabbimiz aramızı birleştirir, sonra hak ile aramızda hüküm verir. O, çok hüküm veren ve hakkıyla bilendir (Wa-huwa al-Fattāḥ al-'Alīm).'

Edebiyatta ve Folklorda

Kur'an-ı Kerim — Sebe' 26 (*al-Fattāḥ al-'Alīm*)

Qul yajma'u baynanā rabbunā thumma yaftaḥu baynanā bi-l-ḥaqq wa-huwa al-Fattāḥ al-'Alīm — "De ki: Rabbimiz aramızı birleştirir, sonra hak ile aramızda hüküm verir. O, çok hüküm-veren ve hakkıyla bilendir." Sebe' 34:26, Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sından al-Fattāḥ sıfatının Kur'anî söz-merkezi; klasik İslamî kelâm-jargonunun söz-merkezindeki söz-imge.

Uluslararası Karşılıkları

  • ArapçaFattāḥ (فتاح)
  • FarsçaFattāḥ
  • UrducaFattah
  • BoşnakçaFetah

Benzer İsimler

Tümünü Gör →

Sıkça Sorulan Sorular

Daha Fazla Keşfet