Faik

Faik, Arapça fa'iq — f-w-q (üstün olmak, aşmak; üstüne çıkmak) kökünden gelir — üstün olan, başkalarını aşan; manen yüce olan anlamlarına gelir. Aynı kökten al-fawq (üst, üzeri), al-fawqi (üstte bulunan), al-tafawwuq (üstünlük kazanma) gelir. Aynı kökten ayrıca al-fa'iqa (dişil — üstün kadın), al-istifaqa (modern Arapçada uyanış) türetilmiştir türemiştir. Türk-İslam ulema medrese geleneğinde Fa'iq lakabı bilim edebiyat alanında üstün başarılı alimlere verilirdi. Faik Ali Ozansoy (1876-1950) gibi Servet-i Fünun şairlerinin adıyla modern Türk edebiyat hatırasında yer aldı.

al-fawq sözcüğü Kur'an'da pek çok yerde geçer: Wa kana 'arshuhu 'ala al-ma'i (Hud 7), Yad Allahi fawqa aydihim (Fetih 10 — Allah'ın eli onların ellerinin üstündedir), Sami'na wa-ata'na. bal Allahu mawlakum wa-Huwa khayru al-fatiqin (Maide 7). al-Fa'iq lakabı klasik Sünni Osmanlı medrese bilim geleneğinde özellikle bilim edebiyat mantık alanlarında üstün başarılı alimlere verilen onursal sıfat kategorisindendir.