Feyza

Feyza, Arapça fayḍa (فيضة) — f-y-ḍ (taşmak, akmak, bollanmak) kökünün dişil-isim formu — "taşma, bolluk, dolup boşalma; manevi bereket, ilahi feyz" anlamlarını taşır. Tasavvuf geleneğinde al-fayḍ al-aqdas (en kutsal feyz) ve al-fayḍ al-muqaddas (kutsal feyz) terkipleriyle ilahi yaratıcı-bağışlayıcı taşkınlığı ifade eden temel kavramlardan biridir. Modern Türkçede dindar şehirli ailelerin sevdiği klasik bir kız adı olarak yerleşmiştir. 83 yıllık TÜİK tarihiyle 2025'te #167 sıradadır.

Arapça fayḍa (فيضة), f-y-ḍ ("taşmak, akmak, bollanmak, dolup boşalmak") kökünün dişil-isim formudur. Aynı kökten fayḍ (taşma, bolluk), fā'iḍ (taşkın), afāḍa (taşırdı, bollaştırdı), istafāḍa (bollaştı, yayıldı) türetilmiştir. Tasavvuf-felsefe geleneğinde fayḍ (Türkçeye feyz olarak geçmiştir) çok merkezi bir terimdir: Plotin'den Farabi-İbn Sînâ-İbn Arabî'ye uzanan İslam-Yeniplaton (Neoplatonik) düşüncesinde Allah'ın yaratıcılığının dünyaya "taşması" (fayḍ al-wujūd = varlık-feyzi) olarak kavramsallaştırılır. Fayḍa küçük-form, kişi adı olarak "Allah'ın bereket-taşmasının küçük canlı bir tezahürü" anlamını yansıtır. Türkçedeki feyiz almak (manevi-bilgi-ders almak) deyimi de bu kökten gelir.