Gülbahar

Gülbahar, Farsça gül (çiçek, gül) ve bahar (ilkbahar mevsimi) sözcüklerinin birleşmesiyle oluşan ve "gül baharı; ilkbahar mevsiminin gül imgesi" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Klasik Pers-Türk divan şiir geleneğinde gül sevgilinin yüz güzelliğinin, bahar ise gençliğin ve aşkın merkez sembollerindandır; gül-bahar terkibi bu iki imgenin sentezidir. Osmanlı hanedan tarihinde özellikle Gülbahar Hatun (II. Bayezid'in eşi, Sultan Yavuz Selim'in annesi) adıyla tanınır. Türk-İslam köklü kız adlarının zarif örneklerindendir.

Farsça-Türkçe bileşik gül + bahar — Farsça gul (gül) ile bahar (ilkbahar) sözcüklerinin birleşiminden oluşan ve "baharın gülü, ilkbahar güzelliği" anlamlarına gelen klasik bir kadın adıdır. Klasik Fars-Osmanlı divan şiirinin merkez mevsim sembolü olan bahar ile sevgili güzelliğinin ana imgesi gülün birleşiminin poetik ifadesidir. Aynı ad Osmanlı tıp geleneğinde, kırmızı boya elde edilmesinde kullanılan bir cins toprak için de kullanılmıştır. Osmanlı saray harem geleneğinin köklü kadın adlarındandır.