Serra

Serra, Arapça sarrāʾ (سراء) sözcüğünden gelir ve "bolluk, ferahlık, huzur ve refah hâli" anlamlarını taşır; s-r-r (sevindirmek, huzur vermek) kökünden türer. Kur'an'da es-sarrāʾ ve'd-darrāʾ (bolluk ve sıkıntı) ikili formülüyle hayatın iki kutbunu ifade eden bu kelime, İslam ahlak literatürünün kader-sabır kavramlarının dil-malzemesidir. Modern Türk kız adlandırmasında 2000'ler sonrası yaygınlaşan Arapça-kavramsal isimlerdendir.

Arapça sarrāʾ (سراء), s-r-r (sevindirmek, huzur vermek, gizli olmak) kökünün faʿʿāʾ kalıbındaki yoğunluk-biçimidir. Aynı kökten Arapça surūr (sevinç, mutluluk), sirr (sır, gizli olan), masarra (sevinç hâli), masrūr (mutlu, sevinçli) sözcükleri türer. Sarrāʾ özellikle ferahlık, bolluk, refah, huzurlu hâl anlamını taşır ve Kur'an'da sıklıkla karşıtı ḍarrāʾ (darlık, sıkıntı) ile birlikte hayatın iki zıt kutbunu ifade eden bir formülde kullanılır. Bu es-sarrāʾ ve'd-darrāʾ (bolluk ve sıkıntı) çifti Âl-i İmrân 3:134'te ("Bolluk ve sıkıntı zamanlarında Allah için infak ederler") ve Aʿrâf 7:94-95'te geçer. Türkçedeki Serra biçimi Arapça sarrāʾnın Osmanlı-Türk fonolojisine uyarlanmış biçimidir; özel ad olarak kullanımı 1950'ler sonrası başlamıştır.