Serra

Serra, Arapça serrâ sözcüğünden gelir; 'sevindirmek, ferahlatmak' anlamındaki kökten türer ve "ferahlık, bolluk, sevinç" demektir. Kur'an'da sıkıntı anlamındaki darrâ ile birlikte, hayatın iki karşıt hâlini anlatan kalıpta geçer (Âl-i İmrân 134: bollukta ve darlıkta infak edenler). Aynı kökten sürur (sevinç) ve mesrur (sevinçli) sözcükleri Türkçeye de yerleşmiştir. Türkçede 1950'lerden sonra benimsenen kısa, melodik kız adlarındandır.

Arapça serra, 'sevindirmek, ferahlatmak, gizlemek' anlamındaki kökten gelir ve "ferahlık, bolluk, genişlik, gönül rahatlığı" demektir. Aynı kökten Türkçeye de geçmiş sürur (sevinç), sır (gizli olan) ve mesrur (sevinçli) sözcükleri gelir. Kur'an'da bu sözcük çoğunlukla karşıtı darra (darlık, sıkıntı) ile birlikte, hayatın iki zıt hâlini anlatan bir ikili olarak kullanılır. Al-i İmran 3:134'te iyi kulların niteliği sayılırken "bollukta da darlıkta da infak ederler" denir; Araf 7:95'te de aynı çift, geçmiş toplumların başına gelen darlık ve bolluk için geçer. Adın Türkçedeki "genişlik, kolaylık" karşılığı doğrudan bu bolluk anlamından gelir. Serra biçimi sözcüğün Osmanlı-Türk söyleyişine uyarlanmış hâlidir; özel ad olarak kullanımı 1950'lerden sonra başlamıştır.