Serra

Serra, İtalyanca Serra sözcüğünden gelir; "dağ sırası, dağ silsilesi" ve "üstü kapalı bahçe, sera" anlamlarına gelir. Klasik Latince serra (testere) kökünden türeyerek dağ silsilesinin testere-dişi gibi görünümüne atıf yapar. Arapçada sirr (sır, mahremiyet) sözcüğüyle de halk etimolojisi bağlantısı kurulur. Türkçede modern kısa-melodik kız adlarındandır.

Arapça sarra, s-r-r (sevindirmek, huzur vermek, gizli olmak) kökünün faa kalıbındaki yoğunluk biçimidir. Aynı kökten Arapça surur (sevinç, mutluluk), sirr (sır, gizli olan), masarra (sevinç hali), masrur (mutlu, sevinçli) sözcükleri türer. Sarra özellikle ferahlık, bolluk, refah, huzurlu hal anlamına gelir ve Kur'an'da sıklıkla karşıtı darra (darlık, sıkıntı) ile birlikte hayatın iki zıt kutbunu ifade eden bir formülde kullanılır. Bu es-sarra ve'd-darra (bolluk ve sıkıntı) çifti Al-i İmran 3:134'te ("Bolluk ve sıkıntı zamanlarında Allah için infak ederler") ve Araf 7:94-95'te geçer. Türkçedeki Serra biçimi Arapça sarranın Osmanlı-Türk söyleyişine uyarlanmış biçimidir; özel ad olarak kullanımı 1950'ler sonrası başlamıştır.