Güleser

Güleser, Farsça gül (çiçek, gül) ve Arapça eser (yapıt, iz, kalıcı eser) sözcüklerinin birleşmesinden oluşan ve "gül gibi güzel eser, gül yapıtı, gül izi" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Klasik Pers-Türk divan şiir geleneğinde gül-eser (gül yapıt), gül-i ruhsar (gül yanak), gülşen-i ma'rifet (irfan gül bahçesi) gibi terkipler gülün estetik ve mecazi anlam dünyasının zenginliğini yansıtır. Aynı Gül- başlangıçlı kız adı ailesinin (Gülşen, Gülbahar, Gülnar, Gülay, Gülcihan, Güleser) köklü üyelerindendir.

Güleser, iki dilin ortak söyleyişindan beslenen klasik Osmanlı-Anadolu kız adıdır: Pers gul ve Arapça athar / 'eser. Birleşim gul athar / gül eser = "gül yapıtı, gül izi; varlığıyla gül narinliğinde iz bırakan". Klasik Pers divan şiir geleneğinde gül (sevgili yüzü, narin güzellik), bülbül (aşık şair), eser (kalıcı-iz, sanatçı imzası) üçlü estetik geleneğinin merkez sözcüklerindendir; Gül-eser terkibi sevgilinin kalıcı-zarif-iz yansımasını birleştirir. Gül- başlangıçlı kız adlarının ailesi Selçuklu Osmanlı saray edebi kategorilerinde 13. yüzyıldan itibaren standardize edilmiştir; Güleser Anadolu Türk-İslam dindar edebi ailelerinin sevdiği zarif kız adı şeklinde yerleşmiştir. Modern Türkçeye Osmanlı yumuşak söyleyişiyle Güleser formunda geçmiştir.