Gülgün

Gülgün, Farsça compound gul-gūn (گلگون) — gul ("gül-çiçeği; klasik halk-Fars-doğa söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı") + gūn ("renk-yan-yapı söz-yapısı") söz-unsurlarının birleşmesiyle yapılmış zarif Farsça compound söz-yapısının söz-imgesidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu bk. Gülgûn manasında nitelendirir. Aynı söz-imge-ailesinden Gül (Farsça yan-form), Gülay, Gülbahar, Güli (yan-yapı yan-bağlamlı, bk. Guli maddesi yan-form söz-örgüsü), Güller (yan-yapı, bk. Guller maddesi yan-form söz-örgüsü), Gülşen (gül-bahçesi yan-yapı), Gülnaz, Gülçiçek yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Fars-zarif söz-örgüsünün söz-merkezindeki gül-renkli, pembemsi-zarif yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır. Klasik halk-Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî Mathnawī-i Maʿnawī yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Gülgûn söz-yapısı Kur'an'da yer almaz; klasik halk-Fars-zarif söz-imgesi söz-merkezindedir. 89 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2021'de #460 sıradadır.

Farsça compound gul-gūn (گلگون), gul ("gül-çiçeği; klasik halk-Fars-doğa söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; aynı söz-imge-ailesinden Gül, Gülay, Gülbahar, Güli, Güller, Gülşen — gül-bahçesi yan-yapı, Gülnaz, Gülçiçek yan-form söz-yapıları yan-örgüsü; bk. Guli, Guller maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") + gūn ("renk-yan-yapı söz-yapısı; klasik halk-Fars-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; aynı söz-imge-ailesinden Lâlegûn — lâle-renkli yan-yapı, Sebzgûn — yeşil-renkli yan-yapı, Şâhgûn — şah-renkli yan-yapı söz-yapıları yan-örgüsü") söz-unsurlarının birleşmesiyle yapılmış zarif Farsça compound söz-yapısının söz-imgesi. Klasik halk-Fars-zarif söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: Gülgûn — klasik halk-Fars-divan-şiir, klasik halk-Fars-tasavvuf söz-örgüsünün söz-merkezi yan-yapı söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Şehnâme-Firdevsî söz-örgüsünün söz-merkezindeki Gulgūn — Siyâvuş'un atının yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (Firdevsî 940-1020 Şehnâme yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır). Edebî yan-bağlam: klasik halk-Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî Mathnawī-i Maʿnawī (1207-1273), klasik halk-Hâfız-ı Şîrâzî Dîvân-ı Hâfız (1320-1389), klasik halk-Sa'dî-yi Şîrâzî Gulistân 1258 yan-bağlamlarının söz-imgesi yan-bağlanır. Gülgûn söz-yapısı Kur'an'da yer almaz; klasik halk-Fars-zarif söz-imgesi söz-merkezindedir. Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle gulgūn / Gülgûn yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Marmara, İstanbul, İç-Anadolu kentli-orta-tabaka ailelerinin sevdiği zarif Farsça-yan-bağlamlı kız adı oldu.