Günay

Günay, Türkçe gün (Eski Türkçe kün — gün, güneş) ve ay sözcüklerinin birleşiminden iki olası okumayla anılır: (1) gün-ay = gün ve ay (gök-cisimleri compound); (2) güney eski formundan güneş-gören-yer (Anadolu coğrafi anlamı). TDK'nın verdiği yorumla güney, güneş gören yer. Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının modern unisex-adı olarak yerleşmiştir. 97 yıllık TÜİK derinliğiyle 2025'te #396 sıradadır.

Türkçe Günay, iki Türkçe gök-cismi sözcüğünün yan-yana getirilmesinden oluşan modern bir unisex-adı türetimidir: gün (Eski Türkçe kün — "gün, güneş"; aynı kökten güneş, gündüz) ve ay (Eski Türkçe ay — "ay; ay-vakti, takvim-ayı"; aynı kökten aylık, ayna — aydınlık-veren). Birlikte iki olası anlam-okuma: (1) gün-ay = "gün ve ay" — Türk halk-edebiyatının yaygın gök-cismi compound'u, Aygün, Günay, Aybars, Aysel ailesindeki ay-/gün- kökenli adların dengeli-nur sembolizmi; (2) güneş-gören-yer — TDK'nın tercih ettiği coğrafi anlam (güney'in eski formu); Anadolu'da güney-bağı, güney-yamaç yer-adlandırmalarıyla bağlantılı. Türkiye'de hem erkek hem kadın için kullanılan unisex bir addır; özellikle 1930-1980 arası Türkçü-laik kuşakta yaygın tercih edildi.