İnanç

İnanç, Türkçe inanmak fiilinden türeyen ve "iman, itikat, kendisine güvenilen değer" anlamlarına gelen üniseks bir addır. Türk Dil Kurumu'nun Cumhuriyet sonrası dil reformunda Arapça iman ve itikad karşılığı olarak öne çıkardığı öz Türkçe sözcüktür. Cumhuriyet kuşağının sevdiği modern Türkçe duygu-değer adlarındandır. Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre İnanç adı 1947 yılından itibaren yıllık isim kayıtlarında yer almaktadır. İsim, 2005 verilerinde 225. sıraya kadar tırmanarak en çok tercih edildiği dönemi görmüştür. Güncel olarak 2025 sıralamasında 429. konumdadır.

Türkçe inanç — "bir düşünceye gönülden bağlılık; iman, itimat, kanaat" anlamındaki Türkçe öz kelimedir. İnan- (inanmak, kabul etmek) kök fiilinden -ç isim ekiyle türer. Aynı kök ailesinden inanmak (kabul etmek), inan (kanaat — emir formu), inançlı (imanlı), inanılır (güvenilir) kelimeleri türer. İnan- Eski-Türkçe inan- (aynı anlamda) kökünden gelir; Divanü Lugâti't-Türk'te (1074) kayıtlıdır. Cumhuriyet TDK reformları sonrası iman (Arapça) kelimesinin paralel kullanımda yer alan Türkçe öz alternatifi — ancak iman dini bağlamda, inanç genel felsefi kanaat bağlamında kullanım ayrımı yerleşti.