Tan

Tan, güneşin ufukta belirmesinden hemen önce gökyüzünü kaplayan o büyülü alacakaranlık anını, yani şafak vaktini ifade eder. Gündüzle gecenin sınırında duran bu kavram, Türk şiirinde ve edebiyatında yeniden doğuşun ve umudun simgesi olarak sıkça yer bulmuştur.

Türkçe tan sözcüğü — "güneş-doğmadan önceki alaca-karanlık, şafak, ağarma-vakti" anlamını taşıyan Eski-Türkçe kök-kelimedir. Orhun Anıtları'nda (8. yüzyıl) taŋ biçiminde kayıtlı olup Türkçenin en-kadim kelimelerinden biridir. Aynı kökten tan-ağarması, tan-yeri, tan-atmak, tansık (şaşkınlık, tan-ışığıyla gelen ilk-izlenim) kelimeleri türer. Özel-ad Tan Cumhuriyet dönemi Türkçe-öz kısa-kök unisex ad üretim kalıbının (Tan, Gün, Ada, Ege) temsilcilerinden biri olarak 1935'te #303 ile zirvesine ulaştı. Modern Türkçe-öz unisex ad eğiliminin erken örneklerindendir.