İsmican

İsmican, can (Farsça: ruh, yaşam, sevgili) öğesiyle kurulan can sonlu adlardandır; kesin bir sözlük kökeni olmamakla birlikte içtenliği ve sevilirliği çağrıştırır. Yumuşak söyleyişli bir addır. TÜİK kayıtlarında İsmican ismine ilk olarak 1943 yılında rastlanmaktadır; isim en yüksek sırasına (364.) yine bu yıl ulaşmıştır. Güncel olarak 2020 yılı verilerinde 473. sırayla listelenmektedir.

İsmican'ın ilk öğesinin kökeni kesin değildir; can (ruh, sevgili) öğesiyle kurulan Alican, Gülcan gibi can sonlu adların ailesindendir. İçtenlik ve sıcaklık çağrışımı taşır.