Kabil

Kabil, Arapça Kâbil adından gelir; İbranice Kayin sözcüğünden türeyen ve Sami geleneğinde Hz. Adem ile Hz. Havva'nın ilk oğlunun adıdır. Kur'an-ı Kerim'in Maide Suresi 5:27-31 ayetlerinde Hz. Adem'in iki oğlunun kıssası anlatılır; kardeşi Habil'i öldürerek insanlığın ilk cinayetini işleyen oğul anonim olarak zikredilir ve klasik tefsir geleneğinde bu kardeş Kâbil olarak tanımlanır. Eş anlamlı olarak Arapçada kâbil (kabul eden, kabiliyetli) sıfat manası taşır. Tarihi-kıssa adı olarak modern dönemde nadir kullanılan klasik bir erkek adıdır.

Arapça Kabil, İbranice Kayin sözcüğünden Arami-Arapça geçişi sırasında türeyen söyleyiştir; Sami geleneğinde Hz. Adem ile Hz. Havva'nın ilk oğlunun adıdır. İbranice Kayin sözcüğünün kökü k-n-h (elde etmek, kazanmak) fiiline bağlanır ve Tevrat'taki kıssada Havva'nın oğlunu doğurduğunda "Tanrı'nın yardımıyla bir adam kazandım" (Tekvin 4:1) dediğine atıfta bulunur. Arapça eş anlamlı olarak kabil (kabul eden, kabiliyetli) sıfatı ile homofonik benzerlik taşır; ancak iki anlam ayrı kökenlidir.