Kamil

Kâmil, Arapça kamil (eksiksiz, yetkin, olgun) sözcüğünden gelen bir erkek adıdır. İslam tasavvufunda insan-ı kâmil (olgun insan) kavramı, manevi olgunluğa ulaşmış kişiyi anlatır; İbn Arabi'nin (1165-1240) sufi düşüncesinin merkezindedir. Türk-İslam erdem geleneğinin köklü erkek adlarındandır. TÜİK kayıtlarında Kamil ismine ilk olarak 1850 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1906 yılında 21. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 407. sırayla listelenmektedir.

Arapça Kamil sözcüğü — k-m-l kökünden türer — "tam, eksiksiz, mükemmel, olgun, her yönüyle gelişmiş" anlamlarını birleştirir. Aynı kökten kemal (olgunluk, mükemmellik), tekmil (tamamlama, eksiksizleştirme), ikmal (ikmal, tamamlama), mütekâmil (gelişip olgunlaşmış) kelimeleri türer. İslami tasavvuf literatüründe insan-ı kâmil (tam insan, olgun insan) kavramı İbn Arabi'nin (1165-1240) düşüncesinde merkez kategoriyi oluşturur — Allah'ın bütün sıfatlarını yansıtan, varoluşsal olgunluğa erişmiş insan tipidir. Kur'an'ın Maide 5:3 ayetinde "Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim" (akmaltu lakum dinakum) beyanı İslami dinin tamamlanmış olma iddiasının temel metni.