Kamil

Kâmil, Arapça kökenli bir isim olup 'olgun, yetkin, eksiksiz' anlamlarını taşır. İslam geleneğinde 'insan-ı kâmil' kavramıyla derin bir bağı olan bu isim, manevi ve ahlaki olgunluğa ulaşmış kişiyi simgeler. Türk kültüründe erdem ve bilgelikle özdeşleşen bir ad olarak yaygın biçimde kullanılmıştır.

Arapça Kāmil (كامل) sözcüğü — k-m-l (ك-م-ل) kökünden türer — "tam, eksiksiz, mükemmel, olgun, her-yönüyle-gelişmiş" anlamlarını taşır. Aynı kökten kemâl (olgunluk, mükemmellik), tekmîl (tamamlama, eksiksizleştirme), ikmâl (ikmal, tamamlama), mütekâmil (gelişip olgunlaşmış) kelimeleri türer. İslami tasavvuf literatüründe insân-ı kâmil (tam-insan, olgun-insan) kavramı İbn Arabî'nin (1165-1240) düşüncesinde merkez-kategoriyi oluşturur — Allah'ın bütün sıfatlarını yansıtan, varoluşsal-olgunluğa erişmiş insan-tipi. Kur'an'ın Mâide 5:3 ayetinde "Bugün sizin için dininizi kemâle erdirdim" (akmaltu lakum dīnakum) beyanı İslami-dinin tamamlanmış-olma iddiasının temel metni. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Kâmil biçiminde yerleşti; klasik-İslami erkek-ad havuzunun üyesi oldu — kadın formu Kâmile aynı kuşakta kullanıldı.