Kamil

Kâmil, Arapça kamil (eksiksiz, yetkin, olgun) sözcüğünden gelen bir erkek adıdır. İslam tasavvufunda insan-ı kâmil (olgun insan) kavramı, manevi olgunluğa ulaşmış kişiyi anlatır; İbn Arabi'nin (1165-1240) sufi düşüncesinin merkezindedir. Türk-İslam erdem geleneğinin köklü erkek adlarındandır.

Arapça Kamil sözcüğü — k-m-l kökünden türer — "tam, eksiksiz, mükemmel, olgun, her yönüyle gelişmiş" anlamlarını birleştirir. Aynı kökten kemal (olgunluk, mükemmellik), tekmil (tamamlama, eksiksizleştirme), ikmal (ikmal, tamamlama), mütekâmil (gelişip olgunlaşmış) kelimeleri türer. İslami tasavvuf literatüründe insan-ı kâmil (tam insan, olgun insan) kavramı İbn Arabi'nin (1165-1240) düşüncesinde merkez kategoriyi oluşturur — Allah'ın bütün sıfatlarını yansıtan, varoluşsal olgunluğa erişmiş insan tipidir. Kur'an'ın Maide 5:3 ayetinde "Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim" (akmaltu lakum dinakum) beyanı İslami dinin tamamlanmış olma iddiasının temel metni.