— Kültürel Referans —
Sufi Esintili
Mevlana'dan Yunus Emre'ye, tasavvufun derinliğinden adlar.
Yunus Emre'nin sade Türkçesi, Mevlana'nın mesnevisi, Hacı Bektaş'ın uçtur'ları — Anadolu tasavvufunun ad havuzu. Hem ermiş kişi adları hem de tasavvufun anahtar kavramları.
Bu koleksiyondaki isimler
Sufi-bağlantılı isimler, Anadolu'nun manevi mirasıyla derin bir bağ taşır. Yunus, 13. yüzyılda Türkçe yazan ilk büyük halk-tasavvuf şairinin adı; Emre onun arkadaşı/yoldaşı, sevgi ve bağlılık kavramı. İkisi birlikte söylenince — Yunus Emre — bütün Anadolu tasavvuf ekolünün ismi olur.
Diğerleri farklı esinlerden: Celâlettin (Mevlana'nın gerçek adının ilk parçası), Veli (ermiş, dost), Aziz (sevilen, mübarek), Bektaş (Hacı Bektaş Veli'den), Niyazi (Niyazi-i Mısrî'nin sufi mahlası), Eren (ermiş kişi).
Çoğunlukla erkek isimleri — Anadolu tasavvuf geleneğinde kadın ermişler de vardı (Rabia, Şâh Sultan) ama isim havuzuna kadın-tarafından çok girmemişler. Bu koleksiyondaki isimler bilgelik ve manevi-derinlik vurgusuyla taşınıyorlar; bilgelik-isimleri arıyorsanız Sufi havuzu en derinlerden biri.