Kaniye

Kaniye, Arapça qania sözcüğünden gelir; q-n- (kanaat etmek, haline rıza göstermek) kökünün etken dişil sıfat biçimidir ve "kanaat eden, haline yetinerek razı olan; tatmin olmuş kadın" anlamlarına gelir. Eril karşılığı Qani / Kani'dir. Aynı kök ailesinden al-qinaa (kanaat, yetinme), al-iqna (ikna etme; modern Türkçeye geçmiş), al-Muqni (ikna eden, kanaat veren), al-qina (örtü, sembol) sözcükleri türer. Klasik İslami ahlak söyleyişte al-qinaa (kanaat) mü'minin manevi zenginlik niteliklerinden biri olarak Hz. Peygamber'in al-qinaatu kanzun la yefna (Kanaat tükenmeyen bir hazinedir — Süyuti) hadisiyle anılır.

Aynı kök ailesinden al-qinaa (kanaat, yetinme), al-Qani (eril), al-iqna (ikna etme), al-Muqni (ikna eden), al-qina (örtü) sözcükleri türer. Klasik İslami ahlak söyleyişte al-qinaa (kanaat) mü'minin manevi zenginlik niteliklerinden biri olarak yer alır; klasik tasavvuf söyleyişte al-qinaa sufi salikin dünyaya bağlanmama erdemininin temel kavramdır.