Kamile

Kâmile, Arapça kökenli bir isim olup 'olgun, yetkin, eksiksiz' anlamına gelen 'kâmil' sözcüğünün dişil biçimidir. Manevi ve ahlaki olgunluğa ulaşmış kişiyi tanımlar; İslam geleneğinde 'insan-ı kâmil' kavramıyla da derin bir bağı vardır.

Arapça Kāmila (كاملة) sözcüğü — kāmil (كامل, "tam, eksiksiz, mükemmel, olgun") sıfatının dişil formudur. K-m-l (ك-م-ل) kökü Arapçada "tamamlanmak, kemâle-ermek, olgunlaşmak, eksiksiz-olmak" anlamlarını taşır; aynı kökten kemâl (olgunluk), ikmâl (tamamlama), tekmîl (eksiksiz-kılma), mütekâmil (gelişip olgunlaşmış), kâmile-i akl (akıl-kemâli) kelimeleri türer. Kâmile kadın-ad formu klasik-İslami adlandırma geleneğinde erkek formu Kâmil ile paralel olarak kullanıldı; "olgun, tamamlanmış, kemâle-ermiş kadın" anlamını taşır. İslami tasavvuf literatüründe insân-ı kâmil kavramının dişil-tamamlayıcı kavramı olarak yorumlandığı da vardır.