Maide

Maide, Arapça el-Ma'ida sözcüğünden gelen bir kız adıdır; m-y-d (donatmak, yemek koymak) kökünden türer. Kur'an-ı Kerim'in 5. suresi el-Ma'ida Suresi (Maide) bu sözcükten adını alır; sure, Hz. İsa'nın havarileri için Allah'tan gökten sofra indirilmesini istemesi (5:112-115) ve Allah'ın bu sofrayı indirmesi olayını anlatır. Aynı kavramdan iftar sofrası (orucu açma sofrası) ve Maide-i Mevla (Allah'ın sofrası — Müslüman bayramları için klasik tabir) gelir. 1873'te 123. sırayla zirvesine ulaşmıştır; 2025'te 403. sıradadır.

Arapça el-Ma'ida, m-y-d kökünden gelir; klasik Arap dilbilim geleneğinde mada/yamidu (donatmak, yemek koymak) fiilinin yer zaman ismidir. Kur'an'ın 5. suresi olan Maide Suresi (5:1-120, Medeni dönem), İslam fıkhının temel düzenlemelerini içerir — helal haram yiyecekler (5:3-5), yiyeceklerle ilgili ahlaki hükümler, Hz. İsa ve havarileri için Allah'ın gönderdiği gök sofrası (5:112-115). Surenin adı bu son kıssa olayından gelir. Klasik tefsir geleneğinde Hz. İsa'nın kıssası, Allah'ın inanan kullarına maddi ve manevi nimet bağışlamasının temel örneklerinden biri sayılır. Türkçeye Osmanlı döneminde özel ad olarak yerleşen sözcük, dindar Anadolu ailelerinin sevdiği klasik İslami kavramsal kadın adlarındandır.