Mediha

Mediha, Arapça kökenli bir isim olup 'övülen, beğenilen kadın' anlamını taşır. Kökü, övgü ve güzelliği çağrıştıran Arapça 'medh' (övme, methetme) sözcüğüne dayanır; bu yönüyle hem ahlaki hem de estetik bir yüceliğe işaret eder.

Arapça Madīḥa (مديحة) sözcüğü — m-d-ḥ (م-د-ح) kökünden türeyen madīḥ (مديح, "övülmeye değer, takdir-edilmiş") sıfatının dişil formudur: "övgüye-değer kadın, takdir-edilen". Aynı kökten medh (övgü, takdir-sözü), medîha (övgü-şiiri, kaside-türü), emdah (en-övgü-değer) kelimeleri türer. Klasik Arap-Osmanlı edebiyatında mediha özel bir şiir-türü olarak Peygamber veya padişah için yazılan övgü-kasidelerinin adıdır (medihiye). Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Mediha biçiminde yerleşti; klasik-İslami kadın-ad havuzunun övgü-takdir çağrışımlı üyelerinden biri oldu. 1928'de #78 ile zirvesine ulaştı.