Memnune

Memnune, Arapça al-Mamnūna (الممنونة) — m-n-n ("nimet-bahşetmek, kesintisizlik; klasik Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı") kökünün edilgen-dişil-yan-form söz-yapısının söz-imgesi al-Mamnūna — nimetlendirilen, sevinçli, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki onursal-söz-yapısı anlamlarına gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu Sevinmiş, sevinçli manasında nitelendirir. Aynı kök-ailesinden al-Mannān (Allah'ın esmâlarından — büyük-bahşeden), al-Minna (nimet-bahş), al-Mamnūn (eril-yan-form), al-Imtinān (minnet-borçlu-olma), Mennân (eril-yan-form), Minnet yan-örgüsü oluşur. Kur'ânî yan-bağlam Tîn Sûresi 95:6'da söz-merkezindedir — Illa lladhīna āmanū wa-'amilū al-ṣāliḥāti fa-lahum ajrun ghayru mamnūn ("İman edip sâlih amel işleyenler hariç; onlara kesintisiz, eksiksiz (ghayru mamnūn) bir mükafat vardır"). 145 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2018'de #501 sıradadır.

Arapça al-Mamnūna (الممنونة), m-n-n ("nimet-bahşetmek, kesintisizlik; klasik halk-Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-Mannān — Allah'ın esmâlarından büyük-bahşeden, al-Minna — nimet-bahş, al-Mamnūn — eril-yan-form, al-Imtinān — minnet-borçlu-olma, Mennân — eril-yan-form, Minnet yan-form söz-yapıları yan-örgüsü") kökünün edilgen-dişil-yan-form söz-yapısının söz-imgesi al-Mamnūna. Kur'ânî yan-bağlam Tîn Sûresi 95:6'da söz-merkezindedir — Illa lladhīna āmanū wa-'amilū al-ṣāliḥāti fa-lahum ajrun ghayru mamnūn ("İman edip sâlih amel işleyenler hariç; onlara kesintisiz, eksiksiz mükafat vardır") söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır. Aynı kök-aile söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlamlar — Fussilet 41:8 fa-lahum ajrun ghayru mamnūn (yan-form aynı söz-yapısı), İnşikâk 84:25 (yan-form aynı söz-yapısı), Kalem 68:3 Wa-inna laka la-ajran ghayra mamnūn (Hz. Peygamber'e yan-bağlamlı kesintisiz-mükafat söz-imge yan-bağlanır) söz-yapıları yan-örgüsü oluşur. *Allah'ın esmâlarından al-Mannān** (büyük-bahşeden) söz-yapısı yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır (klasik halk-tasavvuf söz-örgüsünün söz-merkezindeki al-Asmā' al-Ḥusnā yan-yapısının söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle al-Mamnūna / Memnune* yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, İç-Anadolu, Karadeniz Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami kız adı oldu.