Memnune

Memnune, Arapça Memnune sözcüğünden gelir; 'lütfetmek, bahşetmek; minnet duymak' kökünden türeyen ve "hoşnut, memnun, lütfun karşılığını alan" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Eril karşılığı Memnun'dur. Kur'an-ı Kerim Tin Suresi 95:6'da iman edenlerin alacağı cennet mükâfatı fe-lehum ecrun gayru memnun (Onlar için kesintisiz, sınırsız bir ödül vardır) ifadesinde gayru memnun (kesintisiz, eksilmez) sıfatıyla nitelendirilir. Aynı kökten minnet (lütfun karşılığı), imtinan (lütfetmek), Allah'ın güzel isimlerinden el-Mennan (Çok Bağışlayan) sözcükleri gelir. Türk-İslami köklü kız adlarındandır.

Memnune ismi Arapça kökenlidir. Aynı kök ailesinden el-minna (nimet, lütuf; minnet duyma), el-mannan (Esmaü'l-Hüsnadan — çok nimet veren), el-imtinan (nimet verme), et-tamanni (minnettar olma) sözcükleri türer.

Memnune bir kız ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında kız bebeklere verilmektedir.

Evet, Memnune ismi Kur'an-ı Kerim'de Tîn Suresi 6. ayette geçmektedir.

Memnune ismi aydınlık ve şefkat çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Memnune isminin sözlükteki karşılığı “Hoşnut, sevinçli; memnun edilmiş”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 6.428 kişi Memnune ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Memnune, Türkiye'de en yaygın 1.335. isimdir; yaklaşık her 13.000 kişiden biri bu ismi taşır.

İslam: Minnet (lütuf, bağış) klasik İslami söyleyişte çift-katmanlı bir kavramdır: hem ilahi lütfu (Allah'ın kullarına bağışı), hem insanın bu lütfa karşı duyduğu hoşnutluk-şükranı ifade eder. Kur'an-ı Kerim'de Tîn suresi 6. ayette geçer.