Merva

Merva, Arapça al-Marwa (المروة) — Mecca-Mescid-i Haram'daki kutsal-tepe söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-Hac-Umre söz-örgüsünde Sa'y-yan-bağlamlı (Safâ ile Merve arasındaki yedi-tur söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır) klasik halk-Hz. Hâcer-yan-bağlamlı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Aynı kök-ailesinden al-Ṣafā (yan-form söz-yapısı; bk. Safa maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada Bakara 2:158 söz-merkezi yan-bağlamı), al-marū (klasik halk-Arap söz-yapısı; sert-beyaz-taş söz-merkezi söz-yapısı), Marwānī (yan-form söz-yapısı; klasik halk-Marwānī Hânedânı yan-bağlamı yan-bağlanır), al-Marwānī yan-örgüsü oluşur. Kur'ânî yan-bağlam Bakara Sûresi 2:158'de söz-merkezindedir — Inna al-ṣafā wa al-marwā min sha'ā'iri'llāh ("Şüphesiz, Safâ ile Merve, Allah'ın (dininin) nişanlarındandır"). Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde al-Marwa — Hz. İbrâhîm'in eşi Hz. Hâcer'in (Hagar) oğlu Hz. İsmâîl için su ararken Safâ ile Merve arasında koştuğu yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Sîret-Hadis söz-örgüsünde Zemzem-suyu klasik halk-Hz. İsmâîl-Hz. Hâcer söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır; bk. İbrahim, Ismail maddeleri yan-form söz-örgüsü). 62 yıllık TÜİK tarihiyle 2024'te #418 sıradadır.

Arapça al-Marwa (المروة), klasik halk-Mecca-Mescid-i Haram'daki kutsal-tepe söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imgesi yan-bağlanır; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde m-r-w kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı ("sert-beyaz-taş, klasik halk-Arap söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik halk-Cāhilîye-Arap söz-örgüsünden gelen söz-yapı; aynı kök-ailesinden al-marū — sert-beyaz-taş, al-marwa — kutsal-tepe-yan-yapı söz-yapısı, Marwānī — klasik halk-Marwānī Hânedânı yan-bağlamı, al-Marwānī yan-form söz-yapıları yan-örgüsü"). Kur'ânî yan-bağlam Bakara Sûresi 2:158'de söz-merkezindedir — Inna al-ṣafā wa al-marwā min sha'ā'iri'llāh fa-man ḥajja al-bayta aw i'tamara fa-lā junāḥa 'alayhi an yaṭṭawwafa bihimā ("Şüphesiz, Safâ ile Merve, Allah'ın (dininin) nişanlarındandır. Onun için her kim hac veya umre niyetiyle Kâbe'yi ziyaret eder ve onları da tavaf ederse, bunda bir günah yoktur") söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır (bk. Safa maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde (Tabarī, Razī, Beydâvî, İbn Kesîr) al-Marwa — Hz. İbrâhîm'in eşi Hz. Hâcer'in (klasik halk-Hagar yan-bağlamı; bk. İbrahim maddesi yan-form söz-örgüsü) oğlu Hz. İsmâîl için su ararken Safâ ile Merve arasında yedi-tur koştuğu yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-Sîret-Hadis söz-örgüsünde Zemzem-suyu klasik halk-Hz. İsmâîl-Hz. Hâcer söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır (Cebrâîl Aleyhisselâm Hz. İsmâîl'in ayağıyla yere vurduğunda Zemzem-suyu yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır). Klasik halk-Hac-Umre söz-örgüsünde al-Sa'y — Safâ ile Merve arasındaki yedi-tur söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır (Hac'ın söz-merkezi yan-yapı söz-yapılarından biri yan-bağlanır; klasik halk-Bakara 2:196-197 yan-bağlamı söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır). Klasik halk-Mecca söz-örgüsünde al-Marwa — Mescid-i Haram'ın doğusunda yer-alan kutsal-tepe söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (bk. Mekkiye maddesi yan-form söz-örgüsü Fath 48:24 söz-merkezi yan-bağlamı kök-aile-detayı orada). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle al-Marwa / Merve / Merva yan-formunda yerleşmiştir; özellikle 20.-21. yüzyıl Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu, İç-Anadolu Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami kız adı oldu.