Mina

Mina, Farsça mīnā (مینا) sözcüğünden gelir ve çift anlamlıdır: (1) "gök mavisi renk, cam işi / emaye" — Safevi döneminin ünlü mīnākārī (cam-emaye sanatı) terimiyle aynı kök; (2) "kristal, şeffaf cam". Ayrıca aynı biçimin Arapça Minā (منى) — Mekke yakınındaki Hacc ritüel mekânı (şeytan taşlama yeri) — ile yakın fonetik benzerliği dolaylı kültürel yansımayı getirir. Modern Türk kız ismi olarak 2014'te Türkiye'nin #57 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Farsça mīnā (مینا), Orta Farsça ēnāg/mīnāg biçiminden gelir ve "gök mavisi, emaye, işlenmiş cam, kristal" anlam alanını taşır. Klasik Fars-Osmanlı sanat terminolojisinde mīnākārī — cam ve metal yüzeyler üzerine renkli emaye-işleme sanatı — Safevi ve Kaçar dönemi İran süsleme sanatının simge tekniklerinden biridir; Isfahan şehri bu sanat için dünya çapında tanınır. Osmanlı sarayında da aynı teknik kullanılmış, mine işi biçimiyle Türkçeye geçmiştir (Topkapı Sarayı'ndaki emayeli mücevherler mina işi örnekleridir). Arapça Minā (منى) ise farklı bir köktür — Mekke yakınındaki Wadi Minā (Mina Vadisi) hacc ritüel mekânı (şeytan taşlama — ramy al-jamarāt) olarak İslami gelenekte özel bir yere sahiptir. Türkçedeki Mina özel adı Farsça mīnādan gelir (cam-emaye renk anlamıyla); Arapça Minā ile fonetik benzerlik dolaylı bir kültürel yankıdır. Özel ad olarak kullanımı 1980'ler sonrası yaygınlaşmıştır.